شماره: 24288/200/ص
تاریخ: 1392/12/28
پیوست: دارد
موضوع : تصویب نامه شماره 184704/ت49808ه مورخ 1392/12/13 هیأت محترم وزیران در خصوص کمک های بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران و شرکتهای تابع به شرکت های تابع واقع در مناطق محروم به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی
در اجرای مقررات ماده 147 قانون مالیاتهای مستقیم به پیوست تصویب نامه شماره 184704/ت49808ه مورخ 1392/12/13 هیأت محترم وزیران مبنی بر اینکه:
" کمک های بلاعوض سازمان صنایع کوچک و شهرک های صنعتی ایران و شرکتهای تابع به شرکت های تابع واقع در مناطق محروم یا غیر برخوردار موضوع بند 4 ماده واحده قانون اصلاح قانون راجع به تأسیس شرکت شهرکهای صنعتی ایران- مصوب 1376- به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی برای پرداخت کننده و درآمد عملیاتی برای دریافت کننده تلقی می شود." جهت اجرا ابلاغ می گردد. در ضمن با توجه به جزء(ث) بند(1) تصویب نامه شماره 76254/ت 36095ه مورخ 1388/04/10 هیأت محترم وزیران مناطق محروم و یا غیر برخوردار (کمتر توسعه یافته) بر اساس فهرست پیوست این تصویب نامه می باشد. که به موجب تصویب نامه شماره 262650/ت48874ه مورخ 1391/12/28 هیأت محترم وزیران برای دوره برنامه پنج ساله پنجم توسعه نیز تنفیذ گردیده است.
علی عسکری
رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور
توضیحات تکمیلی:
ماده ۱۴۷[۱]- هزینههای قابل قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات به شرحیکه ضمن مقررات این قانون مقرر میگردد عبارت است از هزینههایی که در حدود متعارف متکی به مدارک بوده و منحصرا مربوط به تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط با رعایت حد نصابهای مقرر باشد. در مواردیکه هزینه ای در این قانون پیشبینی نشده یا بیش از نصابهای مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و یا مصوبه هیأت وزیران صورت گرفته باشد قابل قبول خواهد بود.
تبصره ۱- از لحاظ مقررات این فصل، کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع ماده (۹۵) این قانون که مکلف به نگهداری دفاتر میباشند، در حکم موسسه محسوب میشوند. همچنین هزینههای قابل قبول مالیاتی در مورد سایر صاحبان مشاغل نیز قابل پذیرش است.
تبصره ۲- هزینههای مربوط به درآمدهایی که به موجب این قانون از پرداخت مالیات معاف یا مشمول مالیات با نرخ صفر بوده یا با نرخ مقطوع محاسبه میشود، بهعنوان هزینههای قابل قبول مالیاتی شناخته نمیشوند.
تبصره ۳ [۲]- پذیرش هزینه های پرداختی قابل قبول مالیاتی موضوع این قانون که به شیوه تهاتری انجام نشود از مبلغ پنجاه میلیون (۵۰,۰۰۰,۰۰۰) ریال به بالا منوط به پرداخت یا تسویه وجه آن از طریق سامانه (سیستم) بانکی خواهد بود.