ماده ۲۰ قانون اعسار

مرجع رسیدگی به دعوای اعسار در مورد محکوم ‌به محکمه‌ایست که بدایتا به دعوای اصلی رسیدگی کرده است.

دعوای اعسار در مقابل اوراق اجرائیه ثبت اسناد در محکمه محل اقامت مدعی اعسار اقامه خواهد شد.

ماده بیست و یکم- دعوای اعسار در مورد محکوم‌ به به طرفیت محکوم‌‌له دعوی اصلی و در مورد ورقه لازم‌الاجرای ثبت اسناد به طرفیت متعهدله ‌اقامه خواهد شد.

ماده بیست و دوم- در رسیدگی به دعوای اعسار درمورد محکوم ‌به هر گاه محکوم‌‌علیه برای معافیت موقتی از پرداخت مخارج عدلیه نیز ادعای‌ اعسار کند موقتا و بدون رسیدگی مخصوص از مخارج مربوطه به‌دعوی اعسار معاف است.

ماده بیست و سوم- مدعی اعسار باید شهادت کتبی لااقل چهار نفر از اشخاصی که از وضع معیشت و زندگانی او مطلع باشند به‌عرض‌حال خود ‌ضمیمه نمایند در شهادت نامه مذکور باید اسم و شغل و وسائل گذران مدعی اعسار و عدم تمکن او برای پرداخت محکوم ‌به یا دین با تعیین مبلغ آن‌ تصریح‌ شود.

ماده بیست و چهارم‌- مقررات مواد (۸) و (۹) و قسمت اول ماده (۱۰) و ماده (۱۱) و ماده (۱۲) (‌جز اخطار به‌ مدعی‌العموم) در مورد اعسار نسبت به‌ محکوم ‌به یا دین نیز رعایت خواهد شد.

ماده بیست و پنجم- در صورت غیبت مدعی اعسار در جلسه محاکمه یا عدم تعقیب او تقاضای مدعی‌علیه برای رسیدگی به‌دعوی مزبور کافی‌است.

ماده بیست و ششم – حکم رد یا قبول اعسار در مورد محکوم ‌به قابل استیناف و تمیز است.