ماده ۱ قانون اعسار

معسر کسی است که به‌واسطه عدم کفایت دارائی یا عدم دسترسی به مال خود قادر به تأدیه مخارج محاکمه یا دیون خود نباشد.

[مواد ۲ تا ۱۹ به موجب بند ۱۲ ماده ۷۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۱۸ نسخ شده‌اند]