ماده ۱۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بینالمللی منع و مجازات جنایت آپارتاید
معتبر
۱- کشورهای طرف قرار داد این کنوانسیون حقوق بشر این اختیار را میدهند که:
الف- از ارگانهای سازمان ملل درخواست نماید، در هنگام ارسال نسخ دادخواستها طبق ماده ۱۵ کنوانسیون بینالمللی در مورد ریشهکن کردن کلیه اشکال نژادپرستی توجه آن را به شکایات مربوط به اعمالی که در ماده ۶ این کنوانسیون ذکر گردیده است، نیز جلب نمایند.
ب- این کنوانسیون، تهیه فهرستی از افراد، سازمانها، مؤسسات، و نمایندگان دولتها که ادعا شده است مسئول جنایت عنوان شده در ماده ۲ اینکنوانسیون میباشند و همچنین آنهایی که توسط کشورهای طرف این کنوانسیون اقدامات قضایی در مورد آنها به عمل آمده است بر اساس گزارشهای ارکان ذیصلاح ملل متحد گزارشهای ادواری ارائه شده توسط کشورهای طرف این کنوانسیون.
ج- درخواست اطلاعات از ارکان ذیصلاح سازمان ملل در مورد اقدامات اتخاذ شده توسط مقامات مسئول اداره سرزمینهای تحت قیمومیت وزیر خود مختار و کلیه سرزمینهای دیگری که قطعنامه شماره ۱۵۱۴ مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۶۰ مجمع عمومی سازمان ملل شامل آنان میگردد و درباره آن افرادی که ادعا شده است مسئول جنایتهای مذکور در ماده ۲ کنوانسیون بوده و به نظر میرسد تحت صلاحیت اداری و سرزمینی آن میباشند.
۲- تا زمان نیل به مقاصد اعلامیه اعطای استقلال به کشورها و مردم تحت استعمار، مندرج در قطعنامه ۱۵۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل مقررات اینکنوانسیون، به هیچ وجه حق تسلیم دادخواست که توسط دیگر اسناد بینالمللی و یا سازمان ملل متحد و مؤسسات تخصصی آن گردیده است، محدود نخواهد کرد.
الف- از ارگانهای سازمان ملل درخواست نماید، در هنگام ارسال نسخ دادخواستها طبق ماده ۱۵ کنوانسیون بینالمللی در مورد ریشهکن کردن کلیه اشکال نژادپرستی توجه آن را به شکایات مربوط به اعمالی که در ماده ۶ این کنوانسیون ذکر گردیده است، نیز جلب نمایند.
ب- این کنوانسیون، تهیه فهرستی از افراد، سازمانها، مؤسسات، و نمایندگان دولتها که ادعا شده است مسئول جنایت عنوان شده در ماده ۲ اینکنوانسیون میباشند و همچنین آنهایی که توسط کشورهای طرف این کنوانسیون اقدامات قضایی در مورد آنها به عمل آمده است بر اساس گزارشهای ارکان ذیصلاح ملل متحد گزارشهای ادواری ارائه شده توسط کشورهای طرف این کنوانسیون.
ج- درخواست اطلاعات از ارکان ذیصلاح سازمان ملل در مورد اقدامات اتخاذ شده توسط مقامات مسئول اداره سرزمینهای تحت قیمومیت وزیر خود مختار و کلیه سرزمینهای دیگری که قطعنامه شماره ۱۵۱۴ مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۶۰ مجمع عمومی سازمان ملل شامل آنان میگردد و درباره آن افرادی که ادعا شده است مسئول جنایتهای مذکور در ماده ۲ کنوانسیون بوده و به نظر میرسد تحت صلاحیت اداری و سرزمینی آن میباشند.
۲- تا زمان نیل به مقاصد اعلامیه اعطای استقلال به کشورها و مردم تحت استعمار، مندرج در قطعنامه ۱۵۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل مقررات اینکنوانسیون، به هیچ وجه حق تسلیم دادخواست که توسط دیگر اسناد بینالمللی و یا سازمان ملل متحد و مؤسسات تخصصی آن گردیده است، محدود نخواهد کرد.