راوی حساب
راوینکس
بخشنامه‌ها
قانون الحاق یک ماده به عنوان ماده 247 به قانون مالیاتهای مستقیم

قانون الحاق یک ماده به عنوان ماده 247 به قانون مالیاتهای مستقیم

تاریخ بخشنامه:۱۳۸۸/۰۴/۱۰
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۰۲ ۱۶:۳۱
نام دسته‌بندی:بخشنامه‌های مالیاتی
وضعیت سند:

نامشخص

تاریخ بخشنامه

۱۳۸۸/۰۴/۱۰

دسته‌بندی

بخشنامه‌های مالیاتی

وضعیت سند

نامشخص

آخرین بروزرسانی

۱۴۰۳/۱۰/۰۲ ۱۶:۳۱

خلاصه کاربردی راوینکس

این بخشنامه ابلاغ قانون الحاق ماده ۲۴۷ به قانون مالیات‌های مستقیم است که می‌گوید آرای هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی قطعی است مگر ظرف بیست روز از ابلاغ، مودی یا مأمور مالیاتی کتباً به آن اعتراض کند؛ در این صورت پرونده به هیأت تجدیدنظر می‌رود که رأی آن قطعی و لازم‌الاجراست. مودی باید مقدار مالیات مورد قبول خود را پرداخت و فقط نسبت به مازاد اعتراض کند. اعتراض به آرای قطعی هیأت‌های تجدیدنظر (به‌جز مواردی که با عدم اعتراض قطعی شده) قابل شکایت در شورای عالی مالیاتی است، اما اگر شکایت رد شود، مودی باید هزینه رسیدگی معادل یک درصد تفاوت مالیات موضوع رأی را بپردازد.

متن کامل بخشنامه

شماره: 50129/210
تاریخ: 1388/04/10

موضوع: قانون الحاق یک ماده به عنوان ماده 247 به قانون مالیاتهای مستقیم
قانون الحاق یک ماده به عنوان ماده 247 به قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحات بعدی آن که در جلسه مورخ 1388/02/20 مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ1388/02/30 به تأیید شورای نگهبان رسیده و در روزنامه رسمی کشور شماره 18726 مورخ 1388/03/28 منتشر شده است و با توجه به ماده (2) قانون مدنی از تاریخ 1388/04/13 لازم الاجرا می باشد، به پیوست ابلاغ می گردد.
محمد قاسم پناهی
معاون فنی و حقوقی
توضیحات تکمیلی:
ماده ۲۴۷- آراء هیأتهای حل اختلاف مالیاتی بدوی قطعی و لازم الاجراء است. مگر اینکه ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی بر اساس ماده(۲۰۳) این قانون و تبصره های آن به مودی،از طرف مأموران مالیاتی مربوط یا مودیان مورد اعتراض کتبی قرار گیرد که در این صورت پرونده جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر احاله خواهد شد. رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قطعی و لازم الاجراء می باشد.
تبصره ۱- مودی مالیاتی مکلف است مقدار مالیات مورد قبول را پرداخت و نسبت به مازاد بر آن اعتراض خود را در مدت مقرر تسلیم کند.
تبصره ۲- نمایندگان عضو هیأتهای حل اختلاف مالیاتی نباید قبلا نسبت به موضوع مطروحه اظهار نظر داشته یا رأی داده باشند.
تبصره ۳- در صورتی که رأی صادره هیأت بدوی از سوی یکی از طرفین مورد اعتراض تجدید نظر خواهی قرار گرفته باشد در مرحله تجدید نظر فقط به ادعای آن طرف رسیدگی و رأی صادر خواهد شد.
تبصره ۴- آراء قطعی هیأتهای حل اختلاف مالیاتی به استثناء مواردی که رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با عدم اعتراض مودی یا مأمور مالیاتی مربوط قطعیت می یابد برابر مقررات ماده(۲۵۱) این قانون قابل شکایت و رسیدگی در شورای عالی مالیاتی خواهد بود.
تبصره ۵ - سازمان امور مالیاتی کشور اجازه دارد شکایت کتبی مودیان مالیاتی از آراء هیأتهای حل اختلاف مالیاتی صادره تا تاریخ تصویب این ماده که در مهلت قانونی به مرجع مالیاتی ذی ربط تسلیم شده است را یک بار به هیأتهای حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به منظور رسیدگی و صدور رأی مقتضی احاله نماید.
تبصره ۶ - در مواردی که شکایت مودیان مالیاتی از آراء هیأتهای بدوی از طرف هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر رد شود و همچنین شکایت از آراء هیأتهای تجدید نظر از طرف شعب شورای عالی مالیاتی مردود اعلام شود، برای هر مرحله معادل یک درصد (۱%) تفاوت مالیات موضوع رأی مورد شکایت و مالیات ابرازی مودی در اظهارنامه تسلیمی، هزینه رسیدگی تعلق می گیرد که مودی مکلف به پرداخت آن خواهد بود.
 
 

مواد قانونی مرتبط

بخشنامه‌های مرتبط

نظرات

0
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!