شماره: 200/1401/54
تاریخ: 1401/11/08
مخاطبان/ ذینفعان: ادارات کل امور مالیاتی
موضوع: پذیرش هزینه پرداختی بابت بیمه های درمان تکمیلی به شرکت های بیمه برای جبران هزینه های درمان کارکنان در حساب مالیاتی
در اجرای تبصره 1 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366/12/03 و اصلاحیه های بعدی آن و بنا بر موافقت شماره 213813 مورخ 1401/10/14
وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور، بدین وسیله مقرر می دارد:
«وجوه پرداختی بابت بیمه های درمان تکمیلی به شرکت های بیمه برای جبران درمان هزینه های درمان کارکنان، با رعایت قوانین و مقررات مربوطه در زمره هزینه های قابل قبول مالیاتی پذیرفته می شود.»
داود منظور
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
توضیحات تکمیلی:
ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم، فهرستی از هزینههای قابل قبول مالیاتی را برای شرکتها و مؤسسات تجاری و تولیدی ارائه میدهد. این هزینهها به منظور محاسبه دقیقتر مالیات و تعیین درآمد مشمول مالیات، میتوانند از درآمد مشمول مالیات کسر شوند. این هزینهها باید حتما مرتبط با فعالیتهای موسسه و بر اساس مقررات قانونی و عرف تجاری کشور باشند. در اینجا، مهمترین بندهای این ماده بررسی میشود:
هزینههای کالا و مواد مصرفی: هزینه خرید کالای فروختهشده یا مواد مصرفی در کالا و خدمات فروختهشده جزء هزینههای قابل قبول است.
هزینههای استخدامی: این بخش به هزینههای مربوط به کارکنان موسسه اشاره دارد، از جمله حقوق، مزایای مستمر و غیرمستمر (مانند پاداش، عیدی، اضافهکار و هزینه سفر)، هزینههای درمانی و بهداشتی، و هزینههای بیمههای بهداشتی و عمر کارکنان.
هزینههای بازنشستگی و مزایای پایان خدمت: هزینههای مربوط به حقوق بازنشستگی، وظیفه، پایان خدمت و خسارت اخراج کارکنان نیز جزو هزینههای قابل قبول است.
هزینههای اجاره: کرایه محل موسسه و اجارهبهای ماشینآلات و ادوات نیز قابل پذیرش است.
هزینههای عمومی: مخارج سوخت، برق، روشنایی، آب، مخابرات و ارتباطات، همچنین هزینههای مربوط به انواع بیمههای عملیات و دارایی موسسه.
هزینههای تحقیقاتی و تبلیغاتی: هزینههای تحقیقاتی، آزمایشی، آموزشی، تبلیغاتی و نمایشگاهی که برای ارتقاء و توسعه فعالیتهای موسسه انجام میشود.
هزینههای جبران خسارت: هزینههای مربوط به جبران خسارت وارده به موسسه، مشروط به اینکه خسارت محقق شده باشد و جبران آن بر عهده دیگری نباشد.
هزینههای فرهنگی و رفاهی: هزینههای فرهنگی، ورزشی و رفاهی که پرداختی به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی هستند، حداکثر معادل ده هزار ریال به ازای هر کارگر.
ذخایر مطالبات مشکوکالوصول: ذخایر مربوط به مطالباتی که وصول آن مشکوک باشد، میتواند جزو هزینههای قابل قبول در نظر گرفته شود.
هزینههای نقل و انتقال و ایاب و ذهاب: هزینههای حملونقل، ایاب و ذهاب، پذیرایی و انبارداری.
هزینههای مربوط به مشاوره و خدمات حرفهای: هزینههای مربوط به مشاورههای حقوقی، مالی و خدمات حسابرسی که برای موسسه انجام میشود.
هزینههای بانکها و موسسات اعتباری: سود و جریمههای پرداختی به بانکها، صندوق تعاون، صندوقهای حمایت از کشاورزی و موسسات اعتباری غیربانکی.
ضایعات تولید: ضایعات متعارف تولید نیز قابل قبول است.
ذخایر خدمات پس از فروش (گارانتی): هزینههای مربوط به خدمات پس از فروش، مانند گارانتی و تعمیرات، برای اشخاص حقوقی.
این هزینهها باید با رعایت ضوابط و مقررات قانونی ثبت شوند و موسسات باید مستندات و اسناد مرتبط با این هزینهها را بهطور کامل در دفاتر خود نگهداری کنند.
تبصرهها:
هزینههای غیرمستقیم: هزینههایی که بهطور مستقیم در فهرست پیشبینیشده این ماده ذکر نشدهاند، در صورتی که به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی، جزء هزینههای قابل قبول قرار گیرند.
مدیران و صاحبان سرمایه: در صورتی که مدیران و صاحبان سرمایه در موسسات شغل موظف داشته باشند، حقوق و مزایای آنها جزو هزینههای قابل قبول خواهد بود.
ذخایر موضوع قانون تعاونی: در محاسبه مالیات شرکتها و اتحادیههای تعاونی، ذخایر موضوع بندهای مختلف قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران جزو هزینهها به حساب میآید.
این ماده بهطور کلی به موسسات و شرکتها اجازه میدهد تا هزینههای مختلفی که در راستای فعالیتهای خود متقبل میشوند، از درآمد مشمول مالیات خود کسر کنند و به این ترتیب مالیات خود را کاهش دهند. این قانون با هدف کمک به شرکتها و موسسات در حفظ منابع مالی خود و ایجاد امکان توسعه بیشتر طراحی شده است.
