تسویه‌حساب پایان کار: چه چیزهایی باید پرداخت شود؟

پایان همکاری همیشه با یک سؤال همراه است: بالاخره چقدر باید پرداخت شود؟ قانون کار جواب را در چند ماده پخش کرده و برای همین جمع‌کردنشان سخت به‌نظر می‌رسد. اینجا همه را کنار هم می‌گذاریم.

چهار قلم اصلی

سنوات: مهم‌ترین قلم

مادهٔ ۲۴ قانون کار می‌گوید در صورت خاتمهٔ قرارداد، کارفرما باید به کارگری که یک سال یا بیشتر کار کرده، برای هر سال سابقه معادل یک ماه آخرین حقوق بپردازد. عبارت «اعم از متوالی یا متناوب» یعنی حتی اگر سابقه تکه‌تکه باشد جمع می‌شود.

برای کارکرد کمتر از یک سال هم سنوات به نسبت همان مدت پرداخت می‌شود.

اگر کارگر اخراج شود چه؟

اینجا یک تصور غلط رایج است که «اخراج یعنی سنوات نمی‌دهند». مادهٔ ۲۷ خلاف این را می‌گوید: حتی وقتی کارگر قصور کرده و کارفرما با نظر مثبت مرجع مربوط او را کنار می‌گذارد، باز هم به ازای هر سال سابقه یک ماه آخرین حقوق باید پرداخت شود.

بازنشستگی و ازکارافتادگی

مادهٔ ۳۱ حالت خاصی دارد: اگر خاتمهٔ کار به‌خاطر ازکارافتادگی کلی یا بازنشستگی باشد، کارفرما باید به ازای هر سال سابقه معادل ۳۰ روز مزد بپردازد و این مبلغ علاوه بر مستمری بازنشستگی است.

مانده مرخصی فراموش نشود

مادهٔ ۷۱ تکلیف را روشن کرده: در صورت فسخ یا خاتمهٔ قرارداد، بازنشستگی یا تعطیلی کارگاه، مطالبات مربوط به مرخصی استحقاقی استفاده‌نشده به کارگر و در صورت فوت به ورثهٔ او پرداخت می‌شود.

مالیات و بیمهٔ تسویه‌حساب

سنوات پایان کار از مالیات معاف است و مشمول کسر بیمه هم نمی‌شود. جزئیات این بخش در مقالهٔ سنوات، مالیات و بیمه آمده است.

محاسبهٔ عیدی و سنوات

برای حساب‌کردن رقم عیدی و سنوات با کارکرد واقعی، ماشین‌حساب عیدی و سنوات را باز کنید.

حسابش را همین‌جا بگیرید: ابزار عیدی و سنوات، هر چهار قلمِ تسویه‌حساب را با هم می‌دهد: سنوات پایان کار، بازخرید مرخصی، عیدی به نسبت کارکرد و جمع کل قابل پرداخت. محاسبهٔ تسویه‌حساب، سنوات و مرخصی