ماده ۱ قانون معاهده مشارکت جامع راهبردی بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه
معتبر
- معاهده مشارکت جامع راهبردی بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه مشتمل بر یک مقدمه و چهل و هفت ماده به شرح پیوست، تصویب و اجازه تسلیم اسناد آن داده میشود.
تبصره ۱:رعایت اصول هفتاد و هفتم (۷۷)، یکصد و بیست و پنجم (۱۲۵) و یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و لایحه قانونی فسخ فصول پنجم و ششم عهدنامه مودت مابین ایران و روسیه مصوب ۱۳۵۸/۰۸/۱۹ شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران در اجرای این معاهده الزامی است.
معاهده مشارکت جامع راهبردی بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه
جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده میشوند.
با ابراز علاقه به ارتقای روابط دوستانه بین دولتی به سطحی جدید و اعطای خصیصه جامع، بلندمدت و راهبردی به آن و همچنین تقویت مبانی حقوقی آنها.
با اعتقاد به اینکه توسعه مشارکت جامع راهبردی در خدمت منافع اساسی جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه قرار دارد.
با تکیه بر پیوندهای عمیق تاریخی بین مردم ایران و روسیه، نزدیکی فرهنگها و ارزشهای معنوی و اخلاقی آنها، اشتراک منافع، پیوندهای مستحکم حسن همجواری و فرصتهای گسترده همکاری در زمینههای سیاسی، اقتصادی، نظامی، فرهنگی، بشردوستانه، علمی، فنی و سایر زمینهها، با در نظر گرفتن نیاز به تقویت بیشتر همکاریها به نفع صلح و امنیت در سطوح منطقهای و جهانی.
با تمایل به مشارکت در فرایند عینی شکلگیری نظم جهانی جدید چندقطبی عادلانه و پایدار مبتنی بر برابری حاکمیت دولتها، همکاری با حسن نیت، احترام متقابل به منافع، راهحلهای جمعی برای مشکلات بینالمللی، تنوع فرهنگی و تمدنی، حاکمیت حقوق بینالملل طبق منشور ملل متحد، از جمله عدم تهدید و توسل به زور، عدم مداخله در امور داخلی و احترام به تمامیت ارضی هر دو کشور.
با تأیید مجدد پایبندی به روح، اهداف و اصول منشور ملل متحد و قواعد عموماً شناخته شده حقوق بینالملل در ارتباط با همکاری و روابط دوستانه میان دولتها و همچنین با عنایت به تمامی توافقهای موجود بین طرفهای متعاهد، از جمله اعلامیه بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در زمینه ارتقای حقوق بینالملل مورخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ هجری شمسی (برابر با ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ میلادی).
با تأکید بر اینکه عهدنامه منعقده بین ایران و جمهوری فدراتیو سوسیالیست شوروی روسیه مورخ ۷ اسفند ۱۲۹۹ هجری شمسی (برابر با ۲۶ فوریه ۱۹۲۱ میلادی)، قرارداد (معاهده) بازرگانی و بحرپیمایی میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی مورخ ۵ فروردین ۱۳۱۹ هجری شمسی (برابر با ۲۵ مارس ۱۹۴۰ میلادی)، معاهده اساس روابط متقابل و اصول همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه مورخ ۲۲ اسفند ۱۳۷۹ هجری شمسی (برابر با ۱۲ مارس ۲۰۰۱ میلادی) و سایر اسناد اساسی منعقدشده بین طرفهای متعاهد، اساس حقوقی مستحکمی را برای روابط دوجانبه ایجاد کرده اند.
به شرح ذیل موافقت نمودند:
ماده ۱- طرفهای متعاهد در جهت تعمیق و گسترش روابط در تمامی زمینههای مورد علاقه متقابل، تقویت همکاریها در زمینه امنیتی و دفاعی، هماهنگی نزدیک فعالیتها در سطوح منطقهای و جهانی که هم راستا با مشارکت جامع، بلندمدت و راهبردی باشد، خواهند کوشید.
معاهده مشارکت جامع راهبردی بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه
جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده میشوند.
با ابراز علاقه به ارتقای روابط دوستانه بین دولتی به سطحی جدید و اعطای خصیصه جامع، بلندمدت و راهبردی به آن و همچنین تقویت مبانی حقوقی آنها.
با اعتقاد به اینکه توسعه مشارکت جامع راهبردی در خدمت منافع اساسی جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه قرار دارد.
با تکیه بر پیوندهای عمیق تاریخی بین مردم ایران و روسیه، نزدیکی فرهنگها و ارزشهای معنوی و اخلاقی آنها، اشتراک منافع، پیوندهای مستحکم حسن همجواری و فرصتهای گسترده همکاری در زمینههای سیاسی، اقتصادی، نظامی، فرهنگی، بشردوستانه، علمی، فنی و سایر زمینهها، با در نظر گرفتن نیاز به تقویت بیشتر همکاریها به نفع صلح و امنیت در سطوح منطقهای و جهانی.
با تمایل به مشارکت در فرایند عینی شکلگیری نظم جهانی جدید چندقطبی عادلانه و پایدار مبتنی بر برابری حاکمیت دولتها، همکاری با حسن نیت، احترام متقابل به منافع، راهحلهای جمعی برای مشکلات بینالمللی، تنوع فرهنگی و تمدنی، حاکمیت حقوق بینالملل طبق منشور ملل متحد، از جمله عدم تهدید و توسل به زور، عدم مداخله در امور داخلی و احترام به تمامیت ارضی هر دو کشور.
با تأیید مجدد پایبندی به روح، اهداف و اصول منشور ملل متحد و قواعد عموماً شناخته شده حقوق بینالملل در ارتباط با همکاری و روابط دوستانه میان دولتها و همچنین با عنایت به تمامی توافقهای موجود بین طرفهای متعاهد، از جمله اعلامیه بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در زمینه ارتقای حقوق بینالملل مورخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ هجری شمسی (برابر با ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ میلادی).
با تأکید بر اینکه عهدنامه منعقده بین ایران و جمهوری فدراتیو سوسیالیست شوروی روسیه مورخ ۷ اسفند ۱۲۹۹ هجری شمسی (برابر با ۲۶ فوریه ۱۹۲۱ میلادی)، قرارداد (معاهده) بازرگانی و بحرپیمایی میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی مورخ ۵ فروردین ۱۳۱۹ هجری شمسی (برابر با ۲۵ مارس ۱۹۴۰ میلادی)، معاهده اساس روابط متقابل و اصول همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه مورخ ۲۲ اسفند ۱۳۷۹ هجری شمسی (برابر با ۱۲ مارس ۲۰۰۱ میلادی) و سایر اسناد اساسی منعقدشده بین طرفهای متعاهد، اساس حقوقی مستحکمی را برای روابط دوجانبه ایجاد کرده اند.
به شرح ذیل موافقت نمودند:
ماده ۱- طرفهای متعاهد در جهت تعمیق و گسترش روابط در تمامی زمینههای مورد علاقه متقابل، تقویت همکاریها در زمینه امنیتی و دفاعی، هماهنگی نزدیک فعالیتها در سطوح منطقهای و جهانی که هم راستا با مشارکت جامع، بلندمدت و راهبردی باشد، خواهند کوشید.