اصلاحات مقررات بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا (موضوع قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به مقررات یادشده مصوب ۲۷/۲/۱۳۷۳)، موضوع قطعنامه شماره (۸۴) ۲۵۷ کارگروه حفاظت محیط زیست دریایی و آییننامه استانداردهای بینالمللی و روش های پیشنهادی برای بررسی ایمنی در سانحه یا حادثه دریایی موضوع قطعنامه شماره (۸۴) ۲۵۵ کارگروه یادشده، بهشرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
تبصره ۱:پذیرش و مبادله اسناد اصلاحات بعدی مقررات یادشده منوط به رعایت اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی است.
بسماللهالرحمنالرحیم
قطعنامه ام اس سی (۸۴) ۲۵۵ (مصوب ۱۶ می ۲۰۰۸ برابر ۲۷/۲/۱۳۸۷)
تصویب آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی
برای بررسی ایمنی در سانحه یا حادثه دریایی
(آییننامه بررسی سانحه)
کارگروه ایمنی دریانوردی؛
با یادآوری بند (ب) ماده (۲۸) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی درخصوص وظایف کارگروه؛
با توجه همراه با نگرانی به اینکه علیرغم حداکثر تلاش سازمان، سوانح و حوادث منجر به از دستدادن جان، از بین رفتن کشتی ها و آلودگی محیطزیست دریایی همچنان رخ میدهد؛
همچنین با توجه به اینکه ایمنی دریانوردان و مسافران و حفاظت از محیط زیست دریایی، از طریق گزارشهای منظم و دقیق که تعیینکننده شرایط و علل سوانح و حوادث دریایی هستند میتواند ارتقاء یابد؛
نیز با توجه به اهمیت کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها که در مونتگوبی در ۱۰دسامبر ۱۹۸۲ (۱۹/۹/۱۳۶۱) به تصویب رسید و اهمیت حقوق بینالمللی عرفی دریاها؛
با توجه مضاعف به مسؤولیتهای کشورهای صاحب پرچم بهموجب مفاد کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا مورخ ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (مقرره ۲۱/۱) (که از این پس بهعنوان «کنوانسیون» از آن یاد میشود)، کنوانسیون بینالمللی خط شاهین، ۱۹۶۶برابر با ۱۳۴۵ (ماده ۲۳) و کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی کشتی ها مورخ ۱۹۷۳ برابر با ۱۳۵۲ (ماده ۱۲)، جهت انجام بررسی سوانح و اطلاعرسانی به سازمان در خصوص یافتههای مرتبط؛
با در نظر داشتن نیاز به حصول اطمینان از این که کلیه سوانح بسیار جدی دریایی مورد بررسی قرار گرفتهاند؛
همچنین با درنظر داشتن دستورالعمل رفتار عادلانه با دریانوردان درصورت وقوع حادثه دریایی (قطعنامه (۲۴)۹۸۷.الف)؛
با تصدیق اینکه بررسی و تجزیه و تحلیل مناسب سوانح و حوادث دریایی میتواند منجر به آگاهی بیشتر از سبب سانحه و منتهی به انجام اقدامات اصلاحی، از جمله آموزش بهتر بهمنظور ارتقای ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی شود؛
با تصدیق نیاز به یک آییننامه که شیوهای استاندارد جهت بررسی سانحه و حادثه دریایی با هدف جلوگیری ازسوانح و حوادث در آینده تا حدی که قوانین ملی اجازه میدهد را ایجاد کند؛
همچنین با تصدیق ماهیت بینالمللی کشتیرانی و نیاز به همکاری میان دولتهایی که منافع قابل توجهی در سانحه یا حادثهای دریایی بهمنظور تعیین شرایط و علل آنها دارند؛
با توجه به قطعنامه اماسسی (۸۴)۲۵۷ که توسط آن، اصلاحات به فصل ۱ ۱۱ کنوانسیون برای اجباری ساختن بخشهای ۱و ۲ آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی سانحه یا حادثه دریایی بهموجب کنوانسیون به تصویب رسید؛
با بررسی متن پیشنهادی آییننامه بررسی سانحه در هشتاد و چهارمین اجلاس کارگروه:
۱ آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی سانحه یا حادثه دریایی (آییننامه بررسی سانحه) را به شرح پیوست این قطعنامه تصویب مینماید.
۲ از دولتهای متعاهد کنوانسیون دعوت میکند توجه داشته باشند که آییننامه در ۱ ژانویه ۲۰۱۰ (۱۱ دی ۱۳۸۸)، با لازمالاجراء شدن اصلاحات مقرره ۶/۱۱۱ کنوانسیون ، نافذ خواهد شد.
۳ از دبیرکل سازمان درخواست مینماید نسخههای مورد تأیید این قطعنامه و متن آییننامه مندرج در پیوست را به کلیه دولتهای متعاهد کنوانسیون ارسال نماید.
۴ به علاوه، از دبیرکل سازمان درخواست مینماید نسخههای این قطعنامه و متن آییننامه مندرج در پیوست را به کلیه اعضای سازمان که دولتهای متعاهد کنوانسیون نمیباشند، ارسال نماید.
پیوست
آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی در سانحه یا حادثه دریایی (آییننامه بررسی سانحه)
مقدمه:
۱ این آییننامه دربرگیرنده بهترین روشهای بررسی سانحه و حادثه دریایی است که براساس آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی مصوب نوامبر ۱۹۹۷ (برابر با آبان ۱۳۷۶) توسط سازمان بینالمللی دریانوردی (سازمان) بهموجب قطعنامه(۲۰)۸۴۹.الف تدوین شده است. آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی، در پی ارتقای همکاری و رویکردی مشترک برای بررسیهای سانحه و حادثه دریایی میان دولتها است.
پیشینه:
۲ سازمان از طریق قطعنامههای مختلف، دولتها را تشویق به همکاری و شناخت منافع مشترک نموده است. اولین قطعنامه (۴. ای اس) ۱۷۳ .الف (مشارکت در تحقیق رسمی در مورد سوانح دریایی) بود که در نوامبر ۱۹۶۸ تصویب شد. سایر قطعنامهها شامل قطعنامه۳۲۲ .الف (اقدام به بررسی در سوانح) مصوب نوامبر ۱۹۷۵، قطعنامه (۱۱)۴۴۰.الف (تبادل اطلاعات برای بررسی سوانح دریایی) و (۱۱)۴۴۲.الف (نیازهای مرتبط با منابع انسانی و مادی در بخشهای اداری برای بررسی سوانح و نقض کنوانسیونها) هر دو مصوب نوامبر ۱۹۷۹ (برابر با آبان ۱۳۵۸)، قطعنامه (۱۶)۶۳۷.الف (همکاری در بررسیهای سانحه دریایی) مصوب ۱۹۸۹ (برابر با آبان ۱۳۶۸) هستند.
۳ این قطعنامههای اختصاصی، با تصویب آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی توسط سازمان ترکیب و توسعه یافتند. قطعنامه (۲۱)۸۸۴.الف (اصلاحات قطعنامه (۲۰)۸۴۹.الف در مورد آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی) مصوب نوامبر ۱۹۹۹ (برابر با آبان ۱۳۷۸) آییننامه مزبور را از طریق تدوین دستورالعمل بررسی عوامل انسانی ارتقاء بخشید.
۴ کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا (سولاس) مصوب ۱۹۴۸ (برابر با ۱۳۲۷)، حاوی مقررهای است که مراجع دریایی کشور صاحب پرچم را ملزم به انجام بررسیهای مربوط به سوانح کشتی با پرچم خود آن کشور میکند چنانچه بررسی بتواند به تشخیص مسائل قانونی به عنوان عامل سهیم کمک نماید. مقرره مزبور در کنوانسیونهای سولاس ۱۹۶۰ و ۱۹۷۴ حفظ شد. این مقرره در کنوانسیون بینالمللی خط شاهین مصوب ۱۹۶۶ (برابر با ۱۳۴۵) نیز آمده است. به علاوه، کشورهای صاحب پرچم ملزم هستند درباره سوانح و حوادث دریایی خاصی که در آب های آزاد اتفاق میافتند تحقیق نمایند.۱
۵ - حاکمیت کشورهای ساحلی فراتر از سرزمین و آبهای درون سرزمینی آن تا محدوده دریای سرزمینی کشور پیش میرود.۲ این صلاحیت به کشور ساحلی حقی ذاتی برای بررسی سوانح و حوادث دریایی در ارتباط با سرزمین خود را میدهد. بسیاری از مراجع دریایی ملی دارای مقررات قانونی هستند که بررسی یک سانحه کشتیرانی در محدوده آب های درون سرزمینی و دریای سرزمینی را، صرفنظر از پرچم، مقرر داشته است.
رفتار با دریانوردان
۶ - اخیراً مقاولهنامه کار دریایی (۲۰۰۶ برابر با ۱۳۸۵) سازمان بینالمللی کار (که هنوز لازمالاجراء نشده است)، مقررهای را برای بررسی برخی از سوانح شدید دریایی و نیز
-
۱ اشاره به بند (۷) ماده (۹۴) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ اشاره به ماده (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
تنظیم شرایط کار دریانوردان مقرر نموده است. با تصدیق نیاز به حمایت ویژه از دریانوردان در طول بررسی، سازمان دستورالعمل «رفتارمنصفانه با دریانوردان در صورت وقوع یک حادثه دریایی» را در دسامبر سال ۲۰۰۵ (آذر ۱۳۸۴) از طریق قطعنامه (۲۴) ۹۸۷.الف تصویب نمود. دستورالعمل توسط سازمان بینالمللی کار و سازمان بینالمللی دریانوردی در ۱جولای ۲۰۰۶ (۱۰ تیر ۱۳۸۵) منتشر شد.
۷ از زمان تصویب اولین کنوانسیون سولاس، تغییرات گستردهای در ساختار صنعت دریانوردی بینالمللی و حقوق بینالملل بهوجود آمده است. این تغییرات بهطور بالقوه تعداد کشورهای ذینفع در فرآیند و پیامدهای حاصل از بررسیهای ایمنی دریایی در هنگام وقوع سانحه یا حادثه دریایی را افزایش داده و احتمال اختلافات حاکمیتی و سایر اختلافات رویهای میان کشورهای تحت تأثیر را بیشتر کرده است.
۸ - این آییننامه درحالی که برخی الزامات اجباری را تعیین مینماید، تنوع موجود در قوانین بینالمللی و ملی در ارتباط با بررسی سوانح و حوادث دریایی را نیز مدنظر دارد. این آییننامه در جهت تسهیل در بررسیهای ایمنی دریایی بیطرف برای منافع کشورهای صاحب پرچم، کشورهای ساحلی، سازمان و صنعت کشتیرانی بهطور کلی، طراحی شده است.
بخش ۱ مقررات عمومی
فصل ۱ هدف
۱۱ هدف این آییننامه ایجاد یک رویکرد مشترک برای کشورها جهت تصویب درخصوص انجام بررسی ایمن سوانح و حوادث دریایی است. بررسیهای ایمنی دریایی درصدد تشخیص سهم قابلیت سرزنش یا تعیین مسؤولیت نمیباشند. بلکه بررسی ایمنی دریایی همانطور که در این آییننامه تعریف شده، بررسی با هدف پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده صورت میگیرد. این آییننامه پیشبینی مینماید که این هدف از طریق کشورها به نحو زیر تحقق مییابد:
۱ با اعمال روش و رویکردی منسجم که بررسی سانحه را در حیطهای وسیع و در صورت لزوم در جهت یافتن عوامل مسبب و سایر مخاطرات ایمنی که واضح نیستند، ممکن و میسر سازد.
۲ با ارائه گزارش به سازمان که انتشار وسیع اطلاعات برای کمک به صنعت دریایی بینالمللی را امکانپذیر ساخته و از این طریق موجب پایش موضوعات ایمنی شود.
۲۱ بررسی ایمنی دریایی باید بهصورت مجزا و مستقل از سایر انواع بررسیها انجام شود. با این حال هدف این آییننامه جلوگیری از سایر انواع بررسیها از جمله بررسیهای مربوط به دادرسیهای مدنی، کیفری و اداری نیست. به علاوه قصد این آییننامه آن است که کشور یا کشورهایی که بررسی ایمنی دریایی انجام میدهند از گزارشدهی کامل درخصوص عوامل ایجادکننده سوانح و حوادث دریایی خودداری کنند زیرا سرزنش یا مسؤولیت میتواند ناشی از یافتهها باشد.
۳۱ این آییننامه تصدیق میکند که براساس اسناد سازمان هر کشور صاحب پرچم وظیفهای جهت انجام بررسی درخصوص هر نوع سانحهای که برای هر یک از کشتیهای آن اتفاق میافتد برعهده دارد و این هنگامی است که این کشور تشخیص میدهد چنین بررسیهایی در تعیین چه تغییراتی در مقررات حاضر میتواند مطلوبیت داشته باشد یا این که چنین سانحهای تأثیر زیانآور مهمی برای محیط زیست به همراه داشته است. این آییننامه همچنین این امر را در نظر میگیرد که کشور صاحب پرچم باید۱ تحقیقاتی را - که میتواند توسط یا با حضور شخص یا اشخاص ذیصلاح واجد شرایطی انجام شود - در مورد برخی سوانح یا حوادث دریانوردی در دریاهای آزاد انجام دهد یا موجبات انجام آن را فراهم کند. در عین حال این آییننامه همچنین مشخص میکند که در هر زمان که سانحه یا حادثه دریایی در محدوده سرزمین از جمله دریای سرزمینی یک کشور به وقوع میپیوندد، آن کشور حق دارد۲ به بررسی پیرامون دلایل وقوع چنین سانحه یا حادثهای بپردازد که ممکن است برای جان اشخاص یا محیط زیست خطرآفرین باشد، یا مراجع جستجو و نجات کشور ساحلی را درگیر نماید یا بهصورت دیگری کشور ساحلی را تحت تأثیر قرار دهد.
فصل۲ تعاریف
هنگامی که اصطلاحات زیر در متن استانداردهای اجباری و روشهای پیشنهادی برای بررسیهای ایمنی دریایی به کار میروند دارای معانی زیر هستند:
۱۲ کارگزار به هر شخص حقیقی یا حقوقی اطلاق میشود که از طرف مالک، مستأجر یا بهرهبردار کشتی یا صاحب کالا برای ارائه خدمات کشتیرانی از جمله تمهیدات مدیریتی برای کشتیای که موضوع بررسی ایمنی دریایی قرار گرفته، به کار گماشته شده است.
-
۱ اشاره به ماده (۹۴) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ اشاره به سخن، ماده (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ ۲ عامل مسبب شامل هر نوع فعل، ترک فعل، حادثه یا شرایطی که بدون آن:
۱ سانحه یا حادثه دریایی اتفاق نمیافتاد؛ یا
۲ پیامدهای مضر مربوط به سانحه یا حادثه دریایی احتمالاً اتفاق نمیافتادند یا به آن شدت روی نمیدادند.
۳ فعل، ترک فعل، حادثه یا شرایط دیگر مرتبط با نتایج حاصل از موارد (۱) یا (۲) احتمالاً اتفاق نمیافتادند.
۳ ۲ کشور ساحلی به دولتی اطلاق میشود که در سرزمین آن از جمله دریای سرزمینی آن یک سانحه یا حادثه دریایی اتفاق میافتد.
۴ ۲ منطقه انحصاری اقتصادی به معنای منطقه انحصاری اقتصادی تعریفشده در ماده (۵۵) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها است.
۵ - ۲ کشور صاحب پرچم به معنای کشوری است که کشتی حق برافراشتن پرچم آن دولت را دارد.
۶ - ۲ دریای آزاد به معنای دریای آزاد به نحو تعریفشده در ماده (۸۶) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها است.
۷۲ طرف ذینفع، به معنای سازمان یا فردی است که به نحوی که توسط کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی مشخص میشود دارای منافع عمده، حقوق یا انتظارات مشروع در ارتباط با نتایج بررسی ایمنی دریایی است.
۸ - ۲ آییننامه بینالمللی مدیریت ایمنی (آی اس ام) به معنای آییننامه بینالمللی مدیریت عملیات ایمن کشتیها و جلوگیری از آلودگی به شکل مصوب توسط سازمان بینالمللی دریانوردی، طی قطعنامه (۱۸)۷۴۱ .الف آن طور که اصلاح شده، میباشد.
۹۲ سانحه دریایی به معنی رخداد یا مجموعهای از رخدادها است که منجر به هر یک از موارد زیر میشود که مستقیماً در ارتباط با عملیات کشتی اتفاق میافتند:
۱ مرگ یا جراحت شدید یک شخص
۲ مفقودشدن شخصی از کشتی
۳ تلف، تلف حکمی یا اعراض از کشتی
۴ خسارت مادی به کشتی
۵ - به گل نشستن یا از کار افتادن کشتی یا درگیرشدن کشتی در تصادف
۶ - خسارت مادی به زیرساخت خارجی کشتی که میتواند بهطور جدی ایمنی همان کشتی یا کشتی دیگر یا شخصی را به خطر بیندازد.
۷ آسیب جدی به محیط زیست یا قابلیت آسیب جدی به محیط زیست که در اثر آسیب به کشتی یا کشتیها ایجاد شده است.
با این حال، سانحه دریایی شامل فعل یا ترک فعل عامدانه با قصد ایجاد صدمه به ایمنی کشتی، فرد یا محیط زیست نمیباشد.
۱۰ ۲ حادثه دریایی به معنی یک رخداد یا مجموعهای از رخدادها به غیر از سانحه دریایی است که مستقیماً در ارتباط با عملیات (راهبری) کشتی اتفاق افتاده که در معرض خطر است و اگر تعمیر نشود میتواند به ایمنی کشتی، سرنشینان آن یا سایر افراد یا محیط زیست آسیب وارد نماید.
با این حال، یک حادثه دریایی شامل فعل یا ترک فعل عامدانه با قصد صدمه به ایمنی کشتی، فرد یا محیط زیست نمیباشد.
۱۱ ۲ بررسی ایمنی دریایی به معنای بررسی یا تحقیق ( به هر شکل که توسط کشوری صورت گیرد) درباره سانحه یا حادثه دریایی است که با هدف پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده صورت میگیرد.
این بررسی شامل جمعآوری و تجزیه و تحلیل شواهد، شناسایی عوامل مسبب و ارائه پیشنهادهای ایمنی درصورت لزوم میباشد.
۱۲ ۲ گزارش بررسی ایمنی دریایی به معنی گزارشی است که شامل موارد زیر است:
۱ خلاصهای که دربرگیرنده عوامل اصلی سانحه یا حادثه دریایی است و بیانکننده این است که آیا در نتیجه سانحه دریایی، تلفات، جراحت یا آلودگی صورت گرفته است.
۲ هویت کشور صاحب پرچم، مالکان، بهرهبرداران و شرکت به شکل مشخصشده در گواهینامه مدیریت ایمنی و مؤسسه ردهبندی (با رعایت قوانین ملی راجع به حریم خصوصی)
۳ درصورت مرتبطبودن، جزئیات مربوط به ابعاد و موتورهای هر کشتی درگیر به همراه معرفی خدمه، کار روزانه و سایر موضوعات نظیر زمان خدمت در کشتی
۴ شرحی از جزئیات مربوط به شرایط سانحه یا حادثه دریایی
۵ - تجزیه و تحلیل و پیشنهاد درخصوص عوامل مسبب از جمله عوامل مکانیکی، انسانی و سازمانی
۶ - بحث درخصوص یافتههای بررسی ایمنی دریایی شامل توضیحات مربوط به مسائل ایمنی و نتایج حاصل از بررسی ایمنی دریایی و
۷ درصورت اقتضاء، پیشنهادهایی با دیدگاه پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده
۱۳ ۲ مرجع بررسی ایمنی دریایی به معنی مرجع یک کشور است که مسؤولیت انجام بررسیها را مطابق این آییننامه بر عهده دارد.
۱۴ ۲ کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی به معنای کشور صاحب پرچم یا درصورت مرتبطبودن، کشور یا کشورهایی هستند که مسؤولیت انجام بررسی ایمنی دریایی را طبق توافق مشترک مطابق این آییننامه بر عهده میگیرند.
۱۵ ۲ سابقه ایمنی دریایی به معنی انواع سوابق زیر است که بهمنظور بررسی ایمنی دریایی جمعآوری میشوند:
۱ کلیه اظهاراتی که بهمنظور بررسی ایمنی دریایی بهدست میآید.
۲ کلیه مکاتباتی که میان اشخاص مرتبط با عملیات (راهبری) کشتی صورت میگیرد.
۳ کلیه اطلاعات پزشکی یا خصوصی در مورد اشخاصی که درگیر سانحه یا حادثه دریایی بودهاند.
۴ کلیه سوابق مربوط به تجزیه و تحلیل اطلاعات یا شواهد مهم که در جریان بررسی ایمنی دریایی به دست آمده است.
۵ - اطلاعات بهدست آمده از ثبتکننده اطلاعات سفر
۱۶ ۲ آسیب فیزیکی در ارتباط با سانحه دریایی به معنای زیر است:
۱ آسیبی است که:
۱ ۱ تأثیر شدید بر روی استحکام ساختاری، عملکرد یا ویژگیهای عملیاتی زیرساخت دریایی یا یک کشتی وارد نماید، و
۱ ۲ تعمیرات اساسی یا جایگزینی جزء یا اجزائی اساسی را ایجاب نماید، یا
۲ از بین رفتن زیرساخت دریایی یا کشتی
۱۷ ۲ دریانورد به معنای فردی است که بر روی کشتی در هر پستی استخدام شده یا درگیر کار است یا کار میکند.
۱۸ ۲ جراحت شدید بهمعنای جراحتی است که شخص متحمل شده و منجر به ناتوانی میشود به نحوی که شخص هفت روز از تاریخی که مجروح شده، برای بیش از هفتاد و دو ساعت قادر به انجام وظایف معمول خود نباشد.
۱۹ ۲ آسیب شدید به محیط زیست به معنای آسیب به محیط زیست است بهطوری که مطابق ارزیابی کشور(های) آسیبدیده یا کشور صاحب پرچم، حسب مورد، تأثیر بسیار زیانآوری بر روی محیط زیست بگذارد.
۲۰ ۲ کشور ذینفع اصلی یعنی کشوری که:
۱ صاحب پرچم کشتیای است که درگیر سانحه یا حادثه دریایی شده است، یا
۲ کشور ساحلی است که درگیر سانحه یا حادثه دریایی شده است، یا
۳ محیط زیست آن بهطور جدی یا مهم در اثر سانحه یا حادثه دریایی (از جمله محیط زیست آبها و سرزمینهای آن که مطابق حقوق بینالملل به رسمیت شناخته شدهاند ) آسیب دیده است، یا
۴ عواقب ناشی از سانحه یا حادثه دریایی، مسبب یا تهدیدکننده زیان جدی به آن کشور یا جزایر مصنوعی، تأسیسات یا ساختارهایی باشد که حق اعمال حاکمیت بر آنها را دارد،
۵ - درنتیجه یک سانحه دریایی، اتباع آن کشور جان خود را از دست داده یا دچار جراحات شدید شده باشند؛ یا
۶ - اطلاعات مهمی دراختیار داشته باشد که کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی جهت انجام تحقیقات، آنها را مفید تشخیص میدهند، یا
۷ به دلایل دیگر، نفعی داشته باشد، که توسط کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی مهم به نظر برسد.
۲۱ ۲ دریای سرزمینی به معنای دریای سرزمینی تعریفشده در بخش (۲) فصل (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درخصوص حقوق دریاها است.
۲۲ ۲ سانحه دریایی بسیار شدید به معنای سانحه دریایی است که شامل از بینرفتن کامل کشتی یا مرگ افراد یا آسیب شدید به محیط زیست شود.
فصل ۳ اعمال فصول در بخش های ۲ و ۳
۱ ۳ بخش (۲) این آییننامه شامل استانداردهای اجباری برای بررسیهای ایمنی دریایی است. برخی از بندها تنها در مورد مجموعهای از سوانح دریایی خاص اعمال میشود و تنها برای بررسیهای ایمنی دریایی در آن موارد اجباری هستند.
۲ ۳ بندهای بخش (۳) این آییننامه ممکن است به بندهایی از این بخش اشاره نماید که تنها در سوانح دریایی خاصی اعمال میشوند. بندهای بخش (۳) میتوانند حاوی این پیشنهاد باشند که چنین بندهایی در مورد بررسیهای ایمنی دریایی در سایر سوانح یا حوادث دریایی اعمال گردند.
بخش ۲ استانداردهای اجباری
فصل ۴ مرجع بررسی ایمنی دریایی
۱ ۴ دولت هر کشوری باید اطلاعات کامل تماس با مرجع/مراجع بررسیکننده ایمنی دریایی را که بررسی ایمنی دریایی را در کشور خود انجام میدهند، در اختیار سازمان قرار دهد.
بسماللهالرحمنالرحیم
قطعنامه ام اس سی (۸۴) ۲۵۵ (مصوب ۱۶ می ۲۰۰۸ برابر ۲۷/۲/۱۳۸۷)
تصویب آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی
برای بررسی ایمنی در سانحه یا حادثه دریایی
(آییننامه بررسی سانحه)
کارگروه ایمنی دریانوردی؛
با یادآوری بند (ب) ماده (۲۸) کنوانسیون سازمان بینالمللی دریانوردی درخصوص وظایف کارگروه؛
با توجه همراه با نگرانی به اینکه علیرغم حداکثر تلاش سازمان، سوانح و حوادث منجر به از دستدادن جان، از بین رفتن کشتی ها و آلودگی محیطزیست دریایی همچنان رخ میدهد؛
همچنین با توجه به اینکه ایمنی دریانوردان و مسافران و حفاظت از محیط زیست دریایی، از طریق گزارشهای منظم و دقیق که تعیینکننده شرایط و علل سوانح و حوادث دریایی هستند میتواند ارتقاء یابد؛
نیز با توجه به اهمیت کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها که در مونتگوبی در ۱۰دسامبر ۱۹۸۲ (۱۹/۹/۱۳۶۱) به تصویب رسید و اهمیت حقوق بینالمللی عرفی دریاها؛
با توجه مضاعف به مسؤولیتهای کشورهای صاحب پرچم بهموجب مفاد کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا مورخ ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (مقرره ۲۱/۱) (که از این پس بهعنوان «کنوانسیون» از آن یاد میشود)، کنوانسیون بینالمللی خط شاهین، ۱۹۶۶برابر با ۱۳۴۵ (ماده ۲۳) و کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی کشتی ها مورخ ۱۹۷۳ برابر با ۱۳۵۲ (ماده ۱۲)، جهت انجام بررسی سوانح و اطلاعرسانی به سازمان در خصوص یافتههای مرتبط؛
با در نظر داشتن نیاز به حصول اطمینان از این که کلیه سوانح بسیار جدی دریایی مورد بررسی قرار گرفتهاند؛
همچنین با درنظر داشتن دستورالعمل رفتار عادلانه با دریانوردان درصورت وقوع حادثه دریایی (قطعنامه (۲۴)۹۸۷.الف)؛
با تصدیق اینکه بررسی و تجزیه و تحلیل مناسب سوانح و حوادث دریایی میتواند منجر به آگاهی بیشتر از سبب سانحه و منتهی به انجام اقدامات اصلاحی، از جمله آموزش بهتر بهمنظور ارتقای ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی شود؛
با تصدیق نیاز به یک آییننامه که شیوهای استاندارد جهت بررسی سانحه و حادثه دریایی با هدف جلوگیری ازسوانح و حوادث در آینده تا حدی که قوانین ملی اجازه میدهد را ایجاد کند؛
همچنین با تصدیق ماهیت بینالمللی کشتیرانی و نیاز به همکاری میان دولتهایی که منافع قابل توجهی در سانحه یا حادثهای دریایی بهمنظور تعیین شرایط و علل آنها دارند؛
با توجه به قطعنامه اماسسی (۸۴)۲۵۷ که توسط آن، اصلاحات به فصل ۱ ۱۱ کنوانسیون برای اجباری ساختن بخشهای ۱و ۲ آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی سانحه یا حادثه دریایی بهموجب کنوانسیون به تصویب رسید؛
با بررسی متن پیشنهادی آییننامه بررسی سانحه در هشتاد و چهارمین اجلاس کارگروه:
۱ آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی سانحه یا حادثه دریایی (آییننامه بررسی سانحه) را به شرح پیوست این قطعنامه تصویب مینماید.
۲ از دولتهای متعاهد کنوانسیون دعوت میکند توجه داشته باشند که آییننامه در ۱ ژانویه ۲۰۱۰ (۱۱ دی ۱۳۸۸)، با لازمالاجراء شدن اصلاحات مقرره ۶/۱۱۱ کنوانسیون ، نافذ خواهد شد.
۳ از دبیرکل سازمان درخواست مینماید نسخههای مورد تأیید این قطعنامه و متن آییننامه مندرج در پیوست را به کلیه دولتهای متعاهد کنوانسیون ارسال نماید.
۴ به علاوه، از دبیرکل سازمان درخواست مینماید نسخههای این قطعنامه و متن آییننامه مندرج در پیوست را به کلیه اعضای سازمان که دولتهای متعاهد کنوانسیون نمیباشند، ارسال نماید.
پیوست
آییننامه استانداردهای بینالمللی و روشهای پیشنهادی برای بررسی ایمنی در سانحه یا حادثه دریایی (آییننامه بررسی سانحه)
مقدمه:
۱ این آییننامه دربرگیرنده بهترین روشهای بررسی سانحه و حادثه دریایی است که براساس آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی مصوب نوامبر ۱۹۹۷ (برابر با آبان ۱۳۷۶) توسط سازمان بینالمللی دریانوردی (سازمان) بهموجب قطعنامه(۲۰)۸۴۹.الف تدوین شده است. آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی، در پی ارتقای همکاری و رویکردی مشترک برای بررسیهای سانحه و حادثه دریایی میان دولتها است.
پیشینه:
۲ سازمان از طریق قطعنامههای مختلف، دولتها را تشویق به همکاری و شناخت منافع مشترک نموده است. اولین قطعنامه (۴. ای اس) ۱۷۳ .الف (مشارکت در تحقیق رسمی در مورد سوانح دریایی) بود که در نوامبر ۱۹۶۸ تصویب شد. سایر قطعنامهها شامل قطعنامه۳۲۲ .الف (اقدام به بررسی در سوانح) مصوب نوامبر ۱۹۷۵، قطعنامه (۱۱)۴۴۰.الف (تبادل اطلاعات برای بررسی سوانح دریایی) و (۱۱)۴۴۲.الف (نیازهای مرتبط با منابع انسانی و مادی در بخشهای اداری برای بررسی سوانح و نقض کنوانسیونها) هر دو مصوب نوامبر ۱۹۷۹ (برابر با آبان ۱۳۵۸)، قطعنامه (۱۶)۶۳۷.الف (همکاری در بررسیهای سانحه دریایی) مصوب ۱۹۸۹ (برابر با آبان ۱۳۶۸) هستند.
۳ این قطعنامههای اختصاصی، با تصویب آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی توسط سازمان ترکیب و توسعه یافتند. قطعنامه (۲۱)۸۸۴.الف (اصلاحات قطعنامه (۲۰)۸۴۹.الف در مورد آییننامه بررسی سوانح و حوادث دریایی) مصوب نوامبر ۱۹۹۹ (برابر با آبان ۱۳۷۸) آییننامه مزبور را از طریق تدوین دستورالعمل بررسی عوامل انسانی ارتقاء بخشید.
۴ کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا (سولاس) مصوب ۱۹۴۸ (برابر با ۱۳۲۷)، حاوی مقررهای است که مراجع دریایی کشور صاحب پرچم را ملزم به انجام بررسیهای مربوط به سوانح کشتی با پرچم خود آن کشور میکند چنانچه بررسی بتواند به تشخیص مسائل قانونی به عنوان عامل سهیم کمک نماید. مقرره مزبور در کنوانسیونهای سولاس ۱۹۶۰ و ۱۹۷۴ حفظ شد. این مقرره در کنوانسیون بینالمللی خط شاهین مصوب ۱۹۶۶ (برابر با ۱۳۴۵) نیز آمده است. به علاوه، کشورهای صاحب پرچم ملزم هستند درباره سوانح و حوادث دریایی خاصی که در آب های آزاد اتفاق میافتند تحقیق نمایند.۱
۵ - حاکمیت کشورهای ساحلی فراتر از سرزمین و آبهای درون سرزمینی آن تا محدوده دریای سرزمینی کشور پیش میرود.۲ این صلاحیت به کشور ساحلی حقی ذاتی برای بررسی سوانح و حوادث دریایی در ارتباط با سرزمین خود را میدهد. بسیاری از مراجع دریایی ملی دارای مقررات قانونی هستند که بررسی یک سانحه کشتیرانی در محدوده آب های درون سرزمینی و دریای سرزمینی را، صرفنظر از پرچم، مقرر داشته است.
رفتار با دریانوردان
۶ - اخیراً مقاولهنامه کار دریایی (۲۰۰۶ برابر با ۱۳۸۵) سازمان بینالمللی کار (که هنوز لازمالاجراء نشده است)، مقررهای را برای بررسی برخی از سوانح شدید دریایی و نیز
-
۱ اشاره به بند (۷) ماده (۹۴) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ اشاره به ماده (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
تنظیم شرایط کار دریانوردان مقرر نموده است. با تصدیق نیاز به حمایت ویژه از دریانوردان در طول بررسی، سازمان دستورالعمل «رفتارمنصفانه با دریانوردان در صورت وقوع یک حادثه دریایی» را در دسامبر سال ۲۰۰۵ (آذر ۱۳۸۴) از طریق قطعنامه (۲۴) ۹۸۷.الف تصویب نمود. دستورالعمل توسط سازمان بینالمللی کار و سازمان بینالمللی دریانوردی در ۱جولای ۲۰۰۶ (۱۰ تیر ۱۳۸۵) منتشر شد.
۷ از زمان تصویب اولین کنوانسیون سولاس، تغییرات گستردهای در ساختار صنعت دریانوردی بینالمللی و حقوق بینالملل بهوجود آمده است. این تغییرات بهطور بالقوه تعداد کشورهای ذینفع در فرآیند و پیامدهای حاصل از بررسیهای ایمنی دریایی در هنگام وقوع سانحه یا حادثه دریایی را افزایش داده و احتمال اختلافات حاکمیتی و سایر اختلافات رویهای میان کشورهای تحت تأثیر را بیشتر کرده است.
۸ - این آییننامه درحالی که برخی الزامات اجباری را تعیین مینماید، تنوع موجود در قوانین بینالمللی و ملی در ارتباط با بررسی سوانح و حوادث دریایی را نیز مدنظر دارد. این آییننامه در جهت تسهیل در بررسیهای ایمنی دریایی بیطرف برای منافع کشورهای صاحب پرچم، کشورهای ساحلی، سازمان و صنعت کشتیرانی بهطور کلی، طراحی شده است.
بخش ۱ مقررات عمومی
فصل ۱ هدف
۱۱ هدف این آییننامه ایجاد یک رویکرد مشترک برای کشورها جهت تصویب درخصوص انجام بررسی ایمن سوانح و حوادث دریایی است. بررسیهای ایمنی دریایی درصدد تشخیص سهم قابلیت سرزنش یا تعیین مسؤولیت نمیباشند. بلکه بررسی ایمنی دریایی همانطور که در این آییننامه تعریف شده، بررسی با هدف پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده صورت میگیرد. این آییننامه پیشبینی مینماید که این هدف از طریق کشورها به نحو زیر تحقق مییابد:
۱ با اعمال روش و رویکردی منسجم که بررسی سانحه را در حیطهای وسیع و در صورت لزوم در جهت یافتن عوامل مسبب و سایر مخاطرات ایمنی که واضح نیستند، ممکن و میسر سازد.
۲ با ارائه گزارش به سازمان که انتشار وسیع اطلاعات برای کمک به صنعت دریایی بینالمللی را امکانپذیر ساخته و از این طریق موجب پایش موضوعات ایمنی شود.
۲۱ بررسی ایمنی دریایی باید بهصورت مجزا و مستقل از سایر انواع بررسیها انجام شود. با این حال هدف این آییننامه جلوگیری از سایر انواع بررسیها از جمله بررسیهای مربوط به دادرسیهای مدنی، کیفری و اداری نیست. به علاوه قصد این آییننامه آن است که کشور یا کشورهایی که بررسی ایمنی دریایی انجام میدهند از گزارشدهی کامل درخصوص عوامل ایجادکننده سوانح و حوادث دریایی خودداری کنند زیرا سرزنش یا مسؤولیت میتواند ناشی از یافتهها باشد.
۳۱ این آییننامه تصدیق میکند که براساس اسناد سازمان هر کشور صاحب پرچم وظیفهای جهت انجام بررسی درخصوص هر نوع سانحهای که برای هر یک از کشتیهای آن اتفاق میافتد برعهده دارد و این هنگامی است که این کشور تشخیص میدهد چنین بررسیهایی در تعیین چه تغییراتی در مقررات حاضر میتواند مطلوبیت داشته باشد یا این که چنین سانحهای تأثیر زیانآور مهمی برای محیط زیست به همراه داشته است. این آییننامه همچنین این امر را در نظر میگیرد که کشور صاحب پرچم باید۱ تحقیقاتی را - که میتواند توسط یا با حضور شخص یا اشخاص ذیصلاح واجد شرایطی انجام شود - در مورد برخی سوانح یا حوادث دریانوردی در دریاهای آزاد انجام دهد یا موجبات انجام آن را فراهم کند. در عین حال این آییننامه همچنین مشخص میکند که در هر زمان که سانحه یا حادثه دریایی در محدوده سرزمین از جمله دریای سرزمینی یک کشور به وقوع میپیوندد، آن کشور حق دارد۲ به بررسی پیرامون دلایل وقوع چنین سانحه یا حادثهای بپردازد که ممکن است برای جان اشخاص یا محیط زیست خطرآفرین باشد، یا مراجع جستجو و نجات کشور ساحلی را درگیر نماید یا بهصورت دیگری کشور ساحلی را تحت تأثیر قرار دهد.
فصل۲ تعاریف
هنگامی که اصطلاحات زیر در متن استانداردهای اجباری و روشهای پیشنهادی برای بررسیهای ایمنی دریایی به کار میروند دارای معانی زیر هستند:
۱۲ کارگزار به هر شخص حقیقی یا حقوقی اطلاق میشود که از طرف مالک، مستأجر یا بهرهبردار کشتی یا صاحب کالا برای ارائه خدمات کشتیرانی از جمله تمهیدات مدیریتی برای کشتیای که موضوع بررسی ایمنی دریایی قرار گرفته، به کار گماشته شده است.
-
۱ اشاره به ماده (۹۴) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ اشاره به سخن، ماده (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها یا الزامات حقوق و عرف بینالمللی است.
۲ ۲ عامل مسبب شامل هر نوع فعل، ترک فعل، حادثه یا شرایطی که بدون آن:
۱ سانحه یا حادثه دریایی اتفاق نمیافتاد؛ یا
۲ پیامدهای مضر مربوط به سانحه یا حادثه دریایی احتمالاً اتفاق نمیافتادند یا به آن شدت روی نمیدادند.
۳ فعل، ترک فعل، حادثه یا شرایط دیگر مرتبط با نتایج حاصل از موارد (۱) یا (۲) احتمالاً اتفاق نمیافتادند.
۳ ۲ کشور ساحلی به دولتی اطلاق میشود که در سرزمین آن از جمله دریای سرزمینی آن یک سانحه یا حادثه دریایی اتفاق میافتد.
۴ ۲ منطقه انحصاری اقتصادی به معنای منطقه انحصاری اقتصادی تعریفشده در ماده (۵۵) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها است.
۵ - ۲ کشور صاحب پرچم به معنای کشوری است که کشتی حق برافراشتن پرچم آن دولت را دارد.
۶ - ۲ دریای آزاد به معنای دریای آزاد به نحو تعریفشده در ماده (۸۶) کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها است.
۷۲ طرف ذینفع، به معنای سازمان یا فردی است که به نحوی که توسط کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی مشخص میشود دارای منافع عمده، حقوق یا انتظارات مشروع در ارتباط با نتایج بررسی ایمنی دریایی است.
۸ - ۲ آییننامه بینالمللی مدیریت ایمنی (آی اس ام) به معنای آییننامه بینالمللی مدیریت عملیات ایمن کشتیها و جلوگیری از آلودگی به شکل مصوب توسط سازمان بینالمللی دریانوردی، طی قطعنامه (۱۸)۷۴۱ .الف آن طور که اصلاح شده، میباشد.
۹۲ سانحه دریایی به معنی رخداد یا مجموعهای از رخدادها است که منجر به هر یک از موارد زیر میشود که مستقیماً در ارتباط با عملیات کشتی اتفاق میافتند:
۱ مرگ یا جراحت شدید یک شخص
۲ مفقودشدن شخصی از کشتی
۳ تلف، تلف حکمی یا اعراض از کشتی
۴ خسارت مادی به کشتی
۵ - به گل نشستن یا از کار افتادن کشتی یا درگیرشدن کشتی در تصادف
۶ - خسارت مادی به زیرساخت خارجی کشتی که میتواند بهطور جدی ایمنی همان کشتی یا کشتی دیگر یا شخصی را به خطر بیندازد.
۷ آسیب جدی به محیط زیست یا قابلیت آسیب جدی به محیط زیست که در اثر آسیب به کشتی یا کشتیها ایجاد شده است.
با این حال، سانحه دریایی شامل فعل یا ترک فعل عامدانه با قصد ایجاد صدمه به ایمنی کشتی، فرد یا محیط زیست نمیباشد.
۱۰ ۲ حادثه دریایی به معنی یک رخداد یا مجموعهای از رخدادها به غیر از سانحه دریایی است که مستقیماً در ارتباط با عملیات (راهبری) کشتی اتفاق افتاده که در معرض خطر است و اگر تعمیر نشود میتواند به ایمنی کشتی، سرنشینان آن یا سایر افراد یا محیط زیست آسیب وارد نماید.
با این حال، یک حادثه دریایی شامل فعل یا ترک فعل عامدانه با قصد صدمه به ایمنی کشتی، فرد یا محیط زیست نمیباشد.
۱۱ ۲ بررسی ایمنی دریایی به معنای بررسی یا تحقیق ( به هر شکل که توسط کشوری صورت گیرد) درباره سانحه یا حادثه دریایی است که با هدف پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده صورت میگیرد.
این بررسی شامل جمعآوری و تجزیه و تحلیل شواهد، شناسایی عوامل مسبب و ارائه پیشنهادهای ایمنی درصورت لزوم میباشد.
۱۲ ۲ گزارش بررسی ایمنی دریایی به معنی گزارشی است که شامل موارد زیر است:
۱ خلاصهای که دربرگیرنده عوامل اصلی سانحه یا حادثه دریایی است و بیانکننده این است که آیا در نتیجه سانحه دریایی، تلفات، جراحت یا آلودگی صورت گرفته است.
۲ هویت کشور صاحب پرچم، مالکان، بهرهبرداران و شرکت به شکل مشخصشده در گواهینامه مدیریت ایمنی و مؤسسه ردهبندی (با رعایت قوانین ملی راجع به حریم خصوصی)
۳ درصورت مرتبطبودن، جزئیات مربوط به ابعاد و موتورهای هر کشتی درگیر به همراه معرفی خدمه، کار روزانه و سایر موضوعات نظیر زمان خدمت در کشتی
۴ شرحی از جزئیات مربوط به شرایط سانحه یا حادثه دریایی
۵ - تجزیه و تحلیل و پیشنهاد درخصوص عوامل مسبب از جمله عوامل مکانیکی، انسانی و سازمانی
۶ - بحث درخصوص یافتههای بررسی ایمنی دریایی شامل توضیحات مربوط به مسائل ایمنی و نتایج حاصل از بررسی ایمنی دریایی و
۷ درصورت اقتضاء، پیشنهادهایی با دیدگاه پیشگیری از سوانح و حوادث دریایی در آینده
۱۳ ۲ مرجع بررسی ایمنی دریایی به معنی مرجع یک کشور است که مسؤولیت انجام بررسیها را مطابق این آییننامه بر عهده دارد.
۱۴ ۲ کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی به معنای کشور صاحب پرچم یا درصورت مرتبطبودن، کشور یا کشورهایی هستند که مسؤولیت انجام بررسی ایمنی دریایی را طبق توافق مشترک مطابق این آییننامه بر عهده میگیرند.
۱۵ ۲ سابقه ایمنی دریایی به معنی انواع سوابق زیر است که بهمنظور بررسی ایمنی دریایی جمعآوری میشوند:
۱ کلیه اظهاراتی که بهمنظور بررسی ایمنی دریایی بهدست میآید.
۲ کلیه مکاتباتی که میان اشخاص مرتبط با عملیات (راهبری) کشتی صورت میگیرد.
۳ کلیه اطلاعات پزشکی یا خصوصی در مورد اشخاصی که درگیر سانحه یا حادثه دریایی بودهاند.
۴ کلیه سوابق مربوط به تجزیه و تحلیل اطلاعات یا شواهد مهم که در جریان بررسی ایمنی دریایی به دست آمده است.
۵ - اطلاعات بهدست آمده از ثبتکننده اطلاعات سفر
۱۶ ۲ آسیب فیزیکی در ارتباط با سانحه دریایی به معنای زیر است:
۱ آسیبی است که:
۱ ۱ تأثیر شدید بر روی استحکام ساختاری، عملکرد یا ویژگیهای عملیاتی زیرساخت دریایی یا یک کشتی وارد نماید، و
۱ ۲ تعمیرات اساسی یا جایگزینی جزء یا اجزائی اساسی را ایجاب نماید، یا
۲ از بین رفتن زیرساخت دریایی یا کشتی
۱۷ ۲ دریانورد به معنای فردی است که بر روی کشتی در هر پستی استخدام شده یا درگیر کار است یا کار میکند.
۱۸ ۲ جراحت شدید بهمعنای جراحتی است که شخص متحمل شده و منجر به ناتوانی میشود به نحوی که شخص هفت روز از تاریخی که مجروح شده، برای بیش از هفتاد و دو ساعت قادر به انجام وظایف معمول خود نباشد.
۱۹ ۲ آسیب شدید به محیط زیست به معنای آسیب به محیط زیست است بهطوری که مطابق ارزیابی کشور(های) آسیبدیده یا کشور صاحب پرچم، حسب مورد، تأثیر بسیار زیانآوری بر روی محیط زیست بگذارد.
۲۰ ۲ کشور ذینفع اصلی یعنی کشوری که:
۱ صاحب پرچم کشتیای است که درگیر سانحه یا حادثه دریایی شده است، یا
۲ کشور ساحلی است که درگیر سانحه یا حادثه دریایی شده است، یا
۳ محیط زیست آن بهطور جدی یا مهم در اثر سانحه یا حادثه دریایی (از جمله محیط زیست آبها و سرزمینهای آن که مطابق حقوق بینالملل به رسمیت شناخته شدهاند ) آسیب دیده است، یا
۴ عواقب ناشی از سانحه یا حادثه دریایی، مسبب یا تهدیدکننده زیان جدی به آن کشور یا جزایر مصنوعی، تأسیسات یا ساختارهایی باشد که حق اعمال حاکمیت بر آنها را دارد،
۵ - درنتیجه یک سانحه دریایی، اتباع آن کشور جان خود را از دست داده یا دچار جراحات شدید شده باشند؛ یا
۶ - اطلاعات مهمی دراختیار داشته باشد که کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی جهت انجام تحقیقات، آنها را مفید تشخیص میدهند، یا
۷ به دلایل دیگر، نفعی داشته باشد، که توسط کشور(های) بررسیکننده ایمنی دریایی مهم به نظر برسد.
۲۱ ۲ دریای سرزمینی به معنای دریای سرزمینی تعریفشده در بخش (۲) فصل (۲) کنوانسیون سازمان ملل متحد درخصوص حقوق دریاها است.
۲۲ ۲ سانحه دریایی بسیار شدید به معنای سانحه دریایی است که شامل از بینرفتن کامل کشتی یا مرگ افراد یا آسیب شدید به محیط زیست شود.
فصل ۳ اعمال فصول در بخش های ۲ و ۳
۱ ۳ بخش (۲) این آییننامه شامل استانداردهای اجباری برای بررسیهای ایمنی دریایی است. برخی از بندها تنها در مورد مجموعهای از سوانح دریایی خاص اعمال میشود و تنها برای بررسیهای ایمنی دریایی در آن موارد اجباری هستند.
۲ ۳ بندهای بخش (۳) این آییننامه ممکن است به بندهایی از این بخش اشاره نماید که تنها در سوانح دریایی خاصی اعمال میشوند. بندهای بخش (۳) میتوانند حاوی این پیشنهاد باشند که چنین بندهایی در مورد بررسیهای ایمنی دریایی در سایر سوانح یا حوادث دریایی اعمال گردند.
بخش ۲ استانداردهای اجباری
فصل ۴ مرجع بررسی ایمنی دریایی
۱ ۴ دولت هر کشوری باید اطلاعات کامل تماس با مرجع/مراجع بررسیکننده ایمنی دریایی را که بررسی ایمنی دریایی را در کشور خود انجام میدهند، در اختیار سازمان قرار دهد.