ماده ۷ قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و بیماریهای واگیردار
معتبر
بهداری موظف است اشخاصی را که بهمناسبت پیشه خود ممکن است باعث انتشار بیماریهای آمیزشی شوند مکلف کند که در روزهای معین در بنگاههای مخصوص بهداری یا نزد پزشکانی که بهداری معین مینماید برای معاینه حاضر شوند و در صورتیکه تشخیص شود بیماری آنها در مرحله واگیری است از ادامه پیشه ممنوع و تا وقتی که گواهی نشده است که بیماری آنها قابل سرایت نیست چنانچه بدون تحصیل پروانه عدم امکان سرایت به پیشه خود ادامه دهند به هشت روز تا دو ماه حبس تادیبی و ۱/۰۰۰/۰۰۰ تا ۱۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال و یا به یکی از این دو کیفر محکوم میشوند.
جزای نقدی مندرج در این ماده به موجب مصوبه مورخ ۱۴۰۳/۴/۴ هیات وزیران به ۳/۳۰۰/۰۰۰ تا ۳۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال تعدیل شد.
جزای نقدی مندرج در این ماده به موجب مصوبه مورخ ۱۴۰۳/۴/۴ هیات وزیران به ۳/۳۰۰/۰۰۰ تا ۳۳/۰۰۰/۰۰۰ ریال تعدیل شد.