ماده ۱۶ قانون گذرنامه
معتبر
به اشخاص زیر هیچ نوع گذرنامه برای خروج از کشور داده نمیشود:
۱-کسانی که به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند.
۲-کسانی که در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و یا به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند. (اصلاحی مصوب ۱۳۶۲/۸/۳)
۳-کسانی که مسافرت آنها به خارج کشور به تشخیص مقامات قضایی مخالف مصالح جمهوری اسلامی ایران باشد.
۱-کسانی که به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند.
۲-کسانی که در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و یا به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند. (اصلاحی مصوب ۱۳۶۲/۸/۳)
۳-کسانی که مسافرت آنها به خارج کشور به تشخیص مقامات قضایی مخالف مصالح جمهوری اسلامی ایران باشد.
تبصره ۱:رسیدگی و تشخیص افراد مذکور در بند ۲ این ماده واحده به عهده کمیسیونی مرکب از نمایندگان:
۱- وزارت امور خارجه.
۲- وزارت دادگستری
۳- وزارت کشور
۴- شهربانی جمهوری اسلامی.
۵- وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد میباشد.
۱- وزارت امور خارجه.
۲- وزارت دادگستری
۳- وزارت کشور
۴- شهربانی جمهوری اسلامی.
۵- وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد میباشد.
تبصره ۲:از تاریخ تصویب این ماده واحده، ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ و تبصره و بندهای آن و همچنین لایحه قانونی اصلاح ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۸/۱۲/۴ شورای انقلاب نسخ میشود. (اصلاحی مصوب ۱۳۶۲/۸/۳)