ماده ۱۰۷ قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

پرسنل در موارد زیر شهید و یا در حکم شهید محسوب می‌شوند:

الف- کشته شدن یا فوت در میدان نبرد به سبب ماموریت.

ب- کشته شدن یا فوت در هر گونه ماموریت رزمی یا جنگی یا ویژه و در طول رفت و برگشت به سبب ماموریت. (اصلاحی مصوب ۱۳۷۶/۷/۲۹)

ج- کشته شدن یا فوت در اسارت دشمن یا ضد انقلاب یا اشرار یا سارقین مسلح و یا قاچاقچیان.

د- کشته شدن در هر گونه حملات زمینی، هوایی و دریایی دشمن.

ه- کشته شدن یا فوت در رفت و برگشت از منطقه عملیات تا محل مرخصی.

و- کشته شدن توسط اشرار، سارقین مسلح و قاچاقچیان به سبب ماموریت.

ز- کشته شدن توسط ضد انقلاب و یا به سبب عملیات خرابکاری عوامل دشمن.

ح- کشته شدن در هر گونه آموزش‌های رزمی و عملیات مانوری.

ط- کشته شدن حین آزمایش و تحقیقات در زمینه اسلحه و مهمات و وسائل جنگی و خنثی سازی مواد منفجره و محترقه به سبب ماموریت.

ی- کشته شدن به سبب خدمت از طریق سو قصد اعم از این که در ایام خدمت یا غیر خدمت باشد.

ک- فوت در اثر جراحات، صدمات و بیماری‌های حاصله از موارد مندرج در بندهای بالا، مشروط بر این که جراحات یا صدمات مذکور علت فوت باشد.