ماده ۱۰ قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
معتبر
کارفرمایان واحدهای صنعتی و تولیدی مجازند تا پایان برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به ازاء هر نفر اشتغال جدید، یک نفر از کارکنان با سابقه پرداخت حق بیمه بیش از بیست و پنج سال را با پرداخت پنجاه درصد (۵۰%) مابهالتفاوت کسورات سنوات باقیمانده تا زمان بازنشستگی قانونی، پیش از موعد بازنشسته نمایند، پنجاه درصد (۵۰%) دیگر مابهالتفاوت کسورات توسط دولت در بودجههای سالانه کل کشور پیشبینی و پرداخت میگردد. (اصلاحی مصوب ۱۳۸۵/۱۰/۲۶)
قانون تفسیرقانون اصلاح مواد (۹) و (۱۰) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران(مصوب ۱۳۸۷/۰۴/۰۸)
– موضوع استفساریه:
ماده واحده- باتوجه به متن مواد (۹) و (۱۰) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده(۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و لایحه اصلاحیه دولت برای تسری آن به قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که نامی از صندوق خاصی نیاورده است و منظور کلیه صندوقهای بازنشستگی است و همچنین ماده(۴) آئین نامه اجرائی مصوب هیأت وزیران به شماره ۸۷۹۴ /ت ۳۰۳۷۰ ه مورخ بیست و هفتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۳ که به سازمان تأمین اجتماعی و سایر صندوقهای ذی ربط تصریح کرده است، آیا مراد قانونگذار در قانون فوق الذکر و تبصره آن از بیمه شدگان واحدها و کارگاههای تولیدی و صنعتی در مواد(۹) و (۱۰)، بیمه شدگان تحت پوشش کلیه صندوقهای بازنشستگی می باشد؟
نظر مجلس – بلی.
قانون تفسیرقانون اصلاح مواد (۹) و (۱۰) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران(مصوب ۱۳۸۷/۰۴/۰۸)
– موضوع استفساریه:
ماده واحده- باتوجه به متن مواد (۹) و (۱۰) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده(۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و لایحه اصلاحیه دولت برای تسری آن به قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که نامی از صندوق خاصی نیاورده است و منظور کلیه صندوقهای بازنشستگی است و همچنین ماده(۴) آئین نامه اجرائی مصوب هیأت وزیران به شماره ۸۷۹۴ /ت ۳۰۳۷۰ ه مورخ بیست و هفتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۳ که به سازمان تأمین اجتماعی و سایر صندوقهای ذی ربط تصریح کرده است، آیا مراد قانونگذار در قانون فوق الذکر و تبصره آن از بیمه شدگان واحدها و کارگاههای تولیدی و صنعتی در مواد(۹) و (۱۰)، بیمه شدگان تحت پوشش کلیه صندوقهای بازنشستگی می باشد؟
نظر مجلس – بلی.