ماده ۱۸ قانون اجازه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک
معتبر
.
۱. کشورهای طرف کنوانسیون بیشترین تلاش خود را برای تضمین به رسمیت شناخته شدن این اصل که هر دو والد کودک مسوولیتهای مشترکی در مورد رشد و پیشرفت کودک دارند به عمل خواهند آورد.
والدین و یا قیمهای قانونی مسوولیت عمده را در مورد رشد و پیشرفت کودک به عهده دارند. اساسی ترین مساله آنان (حفظ) منافع عالیه کودک است.
۲. کشورهای طرف کنوانسیون به منظور تضمین و اعتلای حقوقی که در این کنوانسیون بیان شده همکاریهای لازم را با والدین و قیمهای قانونی در جهت اجرای مسوولیتهایش برای تربیت کودک به عمل خواهند آورد و ایجاد موسسات، تسهیلات و خدماتی را برای نگهداری کودکان تضمین خواهندکرد.
۳. کشورهای طرف کنوانسیون تمام اقدامات لازم را در جهت تضمین حق استفاده کودکانی که دارای والدین شاغل میباشند از خدمات و تسهیلات مربوط به نگهداری کودکان به عمل خواهند آورد.
۱. کشورهای طرف کنوانسیون بیشترین تلاش خود را برای تضمین به رسمیت شناخته شدن این اصل که هر دو والد کودک مسوولیتهای مشترکی در مورد رشد و پیشرفت کودک دارند به عمل خواهند آورد.
والدین و یا قیمهای قانونی مسوولیت عمده را در مورد رشد و پیشرفت کودک به عهده دارند. اساسی ترین مساله آنان (حفظ) منافع عالیه کودک است.
۲. کشورهای طرف کنوانسیون به منظور تضمین و اعتلای حقوقی که در این کنوانسیون بیان شده همکاریهای لازم را با والدین و قیمهای قانونی در جهت اجرای مسوولیتهایش برای تربیت کودک به عمل خواهند آورد و ایجاد موسسات، تسهیلات و خدماتی را برای نگهداری کودکان تضمین خواهندکرد.
۳. کشورهای طرف کنوانسیون تمام اقدامات لازم را در جهت تضمین حق استفاده کودکانی که دارای والدین شاغل میباشند از خدمات و تسهیلات مربوط به نگهداری کودکان به عمل خواهند آورد.