به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به پیمان مودت و همکاری در جنوب شرقی آسیا مورخ ۱۹۷۶/۲/۲۴ (۱۳۵۴/۱۲/۵) به گونه اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل‌های) مورخ ۱۹۸۸/۱۲/۱۵ (۱۳۶۶/۹/۲۴)، ۱۹۸۸/۷/۲۵ (۱۳۷۷/۵/۳) و ۲۰۱۰/۷/۲۳ (۱۳۸۹/۵/۱) به شرح پیوست مشتمل بر بیست ماده ملحق شود و اسناد الحاق را نزد امین اسناد پیمان تودیع نماید.
تبصره ۱:در اجرای این پیمان رعایت اصول هفتاد و هفتم (۷۷) و یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران الزامی است.
تبصره ۲:در اجرای این پیمان دولت جمهوری اسلامی ایران موظف به رعایت موازین شرع و مصالح مسلمانان از جمله در نظر گرفتن شرایط فرهنگی، اجتماعی و نحوه رفتار کشورهای متعاهد با مسلمانان است.
باسمه‌تعالی
پیمان مودت و همکاری در جنوب شرقی آسیا مورخ ۱۹۷۶/۲/۲۴ (۱۳۵۴/۱۲/۵) به گونه اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل‌های) ۱۹۸۷/۱۲/۱۵ (۱۳۶۶/۹/۲۴)، ۱۹۹۸/۷/۲۵ (۱۳۷۷/۵/۳) ۲۰۱۰/۷/۲۳ (۱۳۸۹/۵/۱)
طرف‌های عالی متعاهد:
با آگاهی از ارتباطات موجود تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی که ملتهای آنها را به هم پیوند داده است؛
با علاقه به ترغیب صلح و ثبات منطقه‌ای از طریق احترام به عدالت و قاعده یا قانون و ارتقای انعطاف پذیری منطقه‌ای در روابط خود،
با تمایل به ارتقای صلح، دوستی و همکاری متقابل در موضوعاتی که جنوب شرقی آسیا را تحت تأثیر قرار می‌دهند مطابق روح و اصول منشور ملل متحد، اصول ده گانه مصوب کنفرانس آسیایی - آفریقایی در باندونگ مورخ ۲۵ آوریل ۱۹۵۵ (۱۳۳۴/۲/۴)، اعلامیه اتحادیه ملل جنوب شرقی آسیا امضاءشده در بانکوک مورخ ۸ اوت ۱۹۶۷ (۱۳۴۶/۵/۱۷) و اعلامیه امضاءشده در کوالالامپور مورخ ۲۷ نوامبر ۱۹۷۱ (۱۳۵۰/۹/۶)؛
با اعتقاد به این که حل و فصل اختلافات یا مناقشات بین کشورهای آنها باید از طریق تشریفات منطقی، مؤثر و به اندازه کافی منعطف و چشم پوشی از نقطه‌نظرهای منفی که ممکن است همکاری‌ها را به مخاطره بیاندازد یا مانع آن شود؛
با اعتقاد به نیاز به همکاری تمامی ملل دوستدار صلح هم در خارج و هم داخل جنوب شرقی آسیا در پیشبرد صلح، ثبات و هماهنگی جهانی؛
با انعقاد پیمان مودت و همکاری به شرح زیر موافقت می‌کنند:
فصل۱ – هدف و اصول
ماده ۱- هدف این پیمان، ترغیب صلح جاودان، مودت همیشگی و همکاری بین ملت‌ها جهت کمک به قدرت، همبستگی و روابط نزدیک‌تر آنها می‌باشد.
باسمه‌تعالی
پیمان مودت و همکاری در جنوب شرقی آسیا مورخ ۱۹۷۶/۲/۲۴ (۱۳۵۴/۱۲/۵) به گونه اصلاح شده توسط تشریفات (پروتکل‌های) ۱۹۸۷/۱۲/۱۵ (۱۳۶۶/۹/۲۴)، ۱۹۹۸/۷/۲۵ (۱۳۷۷/۵/۳) ۲۰۱۰/۷/۲۳ (۱۳۸۹/۵/۱)
طرف‌های عالی متعاهد:
با آگاهی از ارتباطات موجود تاریخی، جغرافیایی و فرهنگی که ملتهای آنها را به هم پیوند داده است؛
با علاقه به ترغیب صلح و ثبات منطقه‌ای از طریق احترام به عدالت و قاعده یا قانون و ارتقای انعطاف پذیری منطقه‌ای در روابط خود،
با تمایل به ارتقای صلح، دوستی و همکاری متقابل در موضوعاتی که جنوب شرقی آسیا را تحت تأثیر قرار می‌دهند مطابق روح و اصول منشور ملل متحد، اصول ده گانه مصوب کنفرانس آسیایی - آفریقایی در باندونگ مورخ ۲۵ آوریل ۱۹۵۵ (۱۳۳۴/۲/۴)، اعلامیه اتحادیه ملل جنوب شرقی آسیا امضاءشده در بانکوک مورخ ۸ اوت ۱۹۶۷ (۱۳۴۶/۵/۱۷) و اعلامیه امضاءشده در کوالالامپور مورخ ۲۷ نوامبر ۱۹۷۱ (۱۳۵۰/۹/۶)؛
با اعتقاد به این که حل و فصل اختلافات یا مناقشات بین کشورهای آنها باید از طریق تشریفات منطقی، مؤثر و به اندازه کافی منعطف و چشم پوشی از نقطه‌نظرهای منفی که ممکن است همکاری‌ها را به مخاطره بیاندازد یا مانع آن شود؛
با اعتقاد به نیاز به همکاری تمامی ملل دوستدار صلح هم در خارج و هم داخل جنوب شرقی آسیا در پیشبرد صلح، ثبات و هماهنگی جهانی؛
با انعقاد پیمان مودت و همکاری به شرح زیر موافقت می‌کنند:
فصل۱ – هدف و اصول
ماده ۱- هدف این پیمان، ترغیب صلح جاودان، مودت همیشگی و همکاری بین ملت‌ها جهت کمک به قدرت، همبستگی و روابط نزدیک‌تر آنها می‌باشد.