بخشنامه در خصوص اصلاح آئین نامه اجرایی نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت مدیران ، بازرسان و کارکنان به خارج از ایران جزء بند 2 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم
تاریخ بخشنامه:۱۳۸۲/۰۴/۲۴
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۳/۱۰/۱۲ ۱۱:۵۳
نام دستهبندی:بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند:
نامشخص
تاریخ بخشنامه
۱۳۸۲/۰۴/۲۴
دستهبندی
بخشنامههای مالیاتی
وضعیت سند
نامشخص
آخرین بروزرسانی
۱۴۰۳/۱۰/۱۲ ۱۱:۵۳
تحلیل این بخشنامه با راوینکس
خلاصه کاربردی راوینکس
این بخشنامه اصلاح آییننامه اجرایی سقف هزینه سفر و فوقالعاده مأموریت خارج از کشور مدیران، بازرسان و کارکنان، موضوع جزء «ب» بند ۲ ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم، را جهت اطلاع و اجرا ابلاغ میکند. این نصاب، سقف هزینههای سفر خارجی کارکنان را که شرکتها میتوانند بهعنوان هزینه قابل قبول مالیاتی ثبت کنند مشخص میسازد.
متن کامل بخشنامه
شماره: 2614/210
تاریخ: 1382/04/24
پیوست: دارد
تصویب نامه شماره 20609/ت 28881 ه مورخ 1382/04/18 هیات محترم وزیران در خصوص اصلاح آئین نامه اجرایی نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت مدیران , بازرسان و کارکنان به خارج از ایران موضوع جزء (ب ) بند (2) ماده 148اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1380/11/27 جهت اطلاع و اقدام لازم به پیوست ارسال می گردد.
تاریخ: 1382/04/24
پیوست: دارد
تصویب نامه شماره 20609/ت 28881 ه مورخ 1382/04/18 هیات محترم وزیران در خصوص اصلاح آئین نامه اجرایی نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت مدیران , بازرسان و کارکنان به خارج از ایران موضوع جزء (ب ) بند (2) ماده 148اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1380/11/27 جهت اطلاع و اقدام لازم به پیوست ارسال می گردد.
محمد قاسم پناهی
معاون فنی و حقوقی
توضیحات تکمیلی:
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات و شرکتها را تشریح میکند. این هزینهها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حسابهای مالیاتی موسسات مورد قبول قرار میگیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینههای خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروختهشده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینههای استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینههای سفر، فوقالعاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیرههایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشینآلات و ادوات مورد استفاده.
هزینههای خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمههای مرتبط با فعالیتهای موسسه.
مالیاتها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداریها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینههای آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینههای جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینههای رفاهی کارکنان: نظیر هزینههای فرهنگی و ورزشی و پرداختهای مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوکالوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصولبودن طلب و ثبت در حسابها رعایت شده باشد.
زیانهای ناشی از فعالیتهای مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حقالزحمهها: شامل هزینههایی مانند حقالعمل، حقالمشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستمها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشینآلات و هزینههای مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینهها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصرهها:
هزینههای مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیشبینی نشدهاند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابلقبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (بهجز هزینه سفر و فوقالعاده مرتبط با شغل) جزو هزینههای قابلقبول محسوب نمیشود.
ذخایر مربوط به شرکتهای تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه بهعنوان هزینه قابلقبول پذیرفته میشوند.
نتیجهگیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات ارائه میدهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک میکند. این ماده با شناسایی انواع هزینهها، از جمله هزینههای عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان میدهد هزینههای واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات و شرکتها را تشریح میکند. این هزینهها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حسابهای مالیاتی موسسات مورد قبول قرار میگیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینههای خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروختهشده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینههای استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینههای سفر، فوقالعاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیرههایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشینآلات و ادوات مورد استفاده.
هزینههای خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمههای مرتبط با فعالیتهای موسسه.
مالیاتها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداریها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینههای آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینههای جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینههای رفاهی کارکنان: نظیر هزینههای فرهنگی و ورزشی و پرداختهای مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوکالوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصولبودن طلب و ثبت در حسابها رعایت شده باشد.
زیانهای ناشی از فعالیتهای مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حقالزحمهها: شامل هزینههایی مانند حقالعمل، حقالمشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستمها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشینآلات و هزینههای مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینهها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصرهها:
هزینههای مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیشبینی نشدهاند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابلقبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (بهجز هزینه سفر و فوقالعاده مرتبط با شغل) جزو هزینههای قابلقبول محسوب نمیشود.
ذخایر مربوط به شرکتهای تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه بهعنوان هزینه قابلقبول پذیرفته میشوند.
نتیجهگیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات ارائه میدهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک میکند. این ماده با شناسایی انواع هزینهها، از جمله هزینههای عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان میدهد هزینههای واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.
مواد قانونی مرتبط
| نام قانون | شرح ماده |
|---|---|
| قانون مالیات های مستقیم | ماده 148 قانون مالیات های مستقیم ماده 148- هزینههایی که حائز شرایط مذکور در ماده فوق میباشد به شرح زیر در حساب مالیاتی قابل قبول... |
بخشنامههای مرتبط
افزایش هزینه مسافرت به خارج به مبلغ 1/000/000 ریال
20609-28881۱۳۸۲/۰۴/۱۸اصلاح رقم مبلغ مندرج در آییننامه اجرایی نصاب هزینه سفر و فوقالعاده م...
3286-38929۱۳۸۷/۰۱/۱۹آئین نامه اجرائی هزینه سفر فوقالعاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنا...
10130-122۱۳۶۸/۰۲/۲۵افزایش نصاب هزینه سفر وفوق العاده مسافرت مدیران موضوع جزء ب بند 2 ماده...
210-9060۱۳۸۷/۰۲/۰۸اصلاح رقم مبلغ نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت
173801-61907۱۴۰۲/۰۹/۲۲آیا حکم قانون استفاده از خدمت خارج از وقت اداری اعضای هیات علمی و اعضا...
30-4-4613۱۳۶۸/۰۴/۱۳
| شماره بخشنامه | تاریخ انتشار | عنوان بخشنامه |
|---|---|---|
| 20609-28881 | ۱۳۸۲/۰۴/۱۸ | افزایش هزینه مسافرت به خارج به مبلغ 1/000/000 ریال |
| 3286-38929 | ۱۳۸۷/۰۱/۱۹ | اصلاح رقم مبلغ مندرج در آییننامه اجرایی نصاب هزینه سفر و فوقالعاده م... |
| 10130-122 | ۱۳۶۸/۰۲/۲۵ | آئین نامه اجرائی هزینه سفر فوقالعاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنا... |
| 210-9060 | ۱۳۸۷/۰۲/۰۸ | افزایش نصاب هزینه سفر وفوق العاده مسافرت مدیران موضوع جزء ب بند 2 ماده... |
| 173801-61907 | ۱۴۰۲/۰۹/۲۲ | اصلاح رقم مبلغ نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت |
| 30-4-4613 | ۱۳۶۸/۰۴/۱۳ | آیا حکم قانون استفاده از خدمت خارج از وقت اداری اعضای هیات علمی و اعضا... |
مقالات مرتبط
نظرات
0هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!