راوی حساب
راوینکس
بخشنامه‌ها
پذیرش استهلاک قراردادهای B.O.T و Buyback برای مجریان ایرانی طرحهای مذکور

پذیرش استهلاک قراردادهای B.O.T و Buyback برای مجریان ایرانی طرحهای مذکور

تاریخ بخشنامه:۱۳۹۳/۰۴/۲۲
آخرین بروزرسانی:۱۴۰۴/۰۳/۱۷ ۱۱:۵۹
نام دسته‌بندی:بخشنامه‌های مالیاتی
وضعیت سند:

نامشخص

تاریخ بخشنامه

۱۳۹۳/۰۴/۲۲

دسته‌بندی

بخشنامه‌های مالیاتی

وضعیت سند

نامشخص

آخرین بروزرسانی

۱۴۰۴/۰۳/۱۷ ۱۱:۵۹

راوینکس

راوینکس این بخشنامه را برایت تحلیل می‌کند

نکات اجرایی، تکالیف، ریسک‌ها و خلاصه‌ی کاربردی این بخشنامه را با هوش مصنوعی بگیر.

برای استفاده وارد شو؛ با اعتبار رایگان روزانه می‌توانی امتحان کنی.

خلاصه کاربردی راوینکس

این بخشنامه اعلام می‌کند هزینه‌هایی که مجریان ایرانی طرح‌های ساخت-بهره‌برداری-واگذاری (بی‌.اُ.تی) و بیع متقابل به عنوان هزینه پروژه یا دارایی سرمایه‌ای ثبت می‌کنند، به‌صورت مستهلک‌شده به نسبت درآمد هر سال یا به نسبت سنوات دوره بهره‌برداری، به‌عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی پذیرفته می‌شود. این پذیرش مشروط به داشتن شرایط مواد ۱۴۷ و ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم است و برای شرکت‌ها و مجریان طرح‌های عمرانی و صنعتی که در قالب این نوع قراردادها کار می‌کنند کاربرد دارد.

متن کامل بخشنامه

شماره: 200/93/49
تاریخ: ۱۳۹۳/۰۴/۲۲ 

موضوع: پذیرش استهلاک قراردادهای B.O.T و Buyback برای مجریان ایرانی طرحهای مذکور
در اجرای مقررات تبصره 1 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم و با توجه به پیشنهاد شماره 4456/200 مورخ 1393/03/17 این سازمان و موافقت وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی به شرح نامه شماره 49633 مورخ 1393/03/31 مشاور محترم وزیر و مدیر کل دفتر وزارتی، بدینوسیله اعلام می دارد:
استهلاک هزینه های حایز شرایط مواد 147 و 148 قانون مالیاتهای مستقیم که در قراردادهای ساخت،بهره برداری و واگذاری (B.O.T) و بیع متقابل(Buyback) از سوی مجریان ایرانی طرح به عنوان هزینه های پروژه یا دارایی سرمایه ای ثبت می گردد به نسبت درآمد هر سال و یا به نسبت سنوات دوره بهره برداری، به عنوان هزینه های قابل قبول مالیاتی مورد پذیرش خواهد بود.
علی عسکری
رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور

توضیحات تکمیلی:

 
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیات‌های مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی موسسات و شرکت‌ها را تشریح می‌کند. این هزینه‌ها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حساب‌های مالیاتی موسسات مورد قبول قرار می‌گیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینه‌های خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروخته‌شده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینه‌های استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینه‌های سفر، فوق‌العاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیره‌هایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشین‌آلات و ادوات مورد استفاده.
هزینه‌های خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمه‌های مرتبط با فعالیت‌های موسسه.
مالیات‌ها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداری‌ها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینه‌های آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینه‌های جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینه‌های رفاهی کارکنان: نظیر هزینه‌های فرهنگی و ورزشی و پرداخت‌های مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوک‌الوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصول‌بودن طلب و ثبت در حساب‌ها رعایت شده باشد.
زیان‌های ناشی از فعالیت‌های مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حق‌الزحمه‌ها: شامل هزینه‌هایی مانند حق‌العمل، حق‌المشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستم‌ها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشین‌آلات و هزینه‌های مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینه‌ها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصره‌ها:
هزینه‌های مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیش‌بینی نشده‌اند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابل‌قبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (به‌جز هزینه سفر و فوق‌العاده مرتبط با شغل) جزو هزینه‌های قابل‌قبول محسوب نمی‌شود.
ذخایر مربوط به شرکت‌های تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه به‌عنوان هزینه قابل‌قبول پذیرفته می‌شوند.
نتیجه‌گیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی موسسات ارائه می‌دهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک می‌کند. این ماده با شناسایی انواع هزینه‌ها، از جمله هزینه‌های عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان می‌دهد هزینه‌های واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.

مواد قانونی مرتبط

بخشنامه‌های مرتبط

نظرات

0
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!