در خصوص فعالیت های ایرانگردی و جهانگردی

شماره: 969/ت 32044ک
تاریخ: 14/01/1384

در جلسه مورخ 1383/09/29 به استناد اصل یکصد و سی و هشتم اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت تصویب نامه شماره 28063/ت31194 ه مورخ 1383/05/26 تصویب نمودند: آیین نامه ایجاد ، اصلاح ، تکمیل ، درجه بندی و نرخ گذاری تاسیسات ایرلنگردی و جهانگردی و نظارت بر فعالیت آنها ، موضوع تصویب نامه شماره 7408/ت141 مورخ 1368/03/02 به شرح زیر اصلاح می شود:
1 – متن زیر به عنوان بندهای (15) و (16) به ماده (1) اضافه می شود:
15 – مناطق نمونه گردشگری 16 – اقامتگاههای با مالکیت زمانی
2 – متن زیر به عنوان تبصره های (1) و (2) به ماده (1) اضافه می شود:
تبصره 1-واگذاری مالکیت زمانی مشاع یا مالکیت زمانی منافع حداکثر 40% از ظرفیت اقامتی هر یک از تاسیسات اقامتی موضوع این آیین نامه به افراد متعدد به نحوی که مالک مشاع عین یا مالک منافع آن بوده و به موجب قرارداد فیمابین حق استفاده در مدت معین در سال را به طور موبد یا محدودداشته باشد ، با کسب مجوز سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و بر اساس مقررارت مربوط به پذیره نویسی شرکتهای سهامی عام بلامانع است. ترتیبات اداره واحد و حقوق و وظایف متقابل مالکان در قالب دستورالعملی است که سازمان میراث فرهنگی و گردشگری آن را تهیه و تصویب می کند.
الف – مالک حق مالکیت زمانی مشاع تاسیسات اقامتی موضوع این آیین نامه حق فروش ، اجاره یا معاوضه خواهد داشت ، در این صورت تعهداتناشی از قرارداد اولیه بین خریدار و فروشنده بر عهده مالک بعدی قرار خواهد گرفت .
ب – هزینه نگهداری و ارایه خدمات کل مجموعه به نسبت سهم بر عهده همه مالکان است و مدیریت مجموعه بر عهده مالک یا نماینده مالکان حداقل 60% از ظرفیت مجموعه خواهد بود .
ج – معاوضه یا اجاره مالکیت منافع در مالکیت زمانی منافع تابع مفاد قرارداد اولیه بین طرفین خواهد بود.
گ د – واگذاری مالکیت زمانی منافع محدود به اتباع خارجی با کسب مجوز از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مجاز است.
ه – سازمان ثبت اسناد و املاک کشور سند مالکیت به نام هر یک از مالکان زمانی مشاع تاسیسات گردشگری صادر نماید و سیستم بانکی اسناد فوق را به عنوان وثیقه قبول و تسهیلات بانکی لازم را برای خریداران تامین خواهد کرد.
تبصره 2 –فروش مالکیت زمانی با همان میزان مالکیت و زمان اولیه میسر است و تفکیک آن به سهم یا زمان ممنوع است.
3 – در تبصره (2) ماده (5) عبارت “و ضمانتنامه مورد اشاره به نفع دولت ضبط “ حذف می شود.
4 – تبصره (1) ماده (5) حذف و شماره تبصره های بعدی به ترتیب اصلاح می شود. این تصویب نامه در تاریخ 1383/12/27 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.

محمد رضا عارف
معاون اول رئیس جمهور