شماره: 200/19484/ص
تاریخ: 1392/11/06
پیوست: دارد
موضوع: صورتجلسه مورخ 1392/08/20 شورای عالی مالیاتی به شماره 201-27 مورخ 1392/10/09 در خصوص هزینه سود سپرده پرداختی موسسات مالی فاقد مجوز فعالیت از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
به پیوست نظر شورای عالی مالیاتی موضوع صورتجلسه مورخ 1392/08/20 در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 201-27 مورخ 1392/10/09 در خصوص هزینه سود سپرده برداختی موسسات مالی فاقد مجوز فعالیت از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، به شرح ذیل جهت اجراء ابلاغ می گردد: «مستنبط از مفاد ماده 147 و بند (1) ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم، سود سپرده پرداختی توسط موسساتی که بدون مجوز به فعالیت های موضوع ماده (1) قانون تنظیم بازار غیر متشکل پولی در امر واسطه گری مالی (عرضه و تقاضای پول) مبادرت می نمایند و در حدود متعارف متکی به مدارک و منحصرا مربوط به تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط می باشد جزء هزینه های قابل قبول موسسات یاد شده محسوب می گردد.»
علی عسکری
رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور
توضیحات تکمیلی:
خلاصه ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷):
ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم به تفصیل شرایط و انواع هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات و شرکتها را تشریح میکند. این هزینهها مشروط به رعایت اصول قانونی و مستندات معتبر، در حسابهای مالیاتی موسسات مورد قبول قرار میگیرند. موارد اصلی این ماده عبارتند از:
هزینههای خرید کالا و مواد: شامل قیمت خرید کالای فروختهشده و مواد مصرفی مورد استفاده در تولید کالا و خدمات.
هزینههای استخدامی: شامل حقوق و مزایا (نقدی و غیرنقدی)، هزینههای سفر، فوقالعاده مسافرت، بیمه، مزایای بازنشستگی، و ذخیرههایی برای خسارات و تعدیل حقوق.
اجاره و کرایه: شامل اجاره محل موسسه، ماشینآلات و ادوات مورد استفاده.
هزینههای خدمات عمومی: نظیر سوخت، برق، آب، ارتباطات، و بیمههای مرتبط با فعالیتهای موسسه.
مالیاتها و عوارض: شامل حقوق و عوارض پرداختی به شهرداریها و سایر نهادهای دولتی (به جز مالیات بر درآمد).
هزینههای آموزشی و تبلیغاتی: شامل مخارج تحقیقاتی، آزمایشی، تبلیغاتی، نمایشگاهی، و خرید کتاب و نشریات مرتبط با فعالیت موسسه.
هزینههای جبران خسارات: در صورتی که خسارات محقق شده باشند و مستندات قانونی برای جبران آنها موجود باشد.
هزینههای رفاهی کارکنان: نظیر هزینههای فرهنگی و ورزشی و پرداختهای مرتبط با رفاه کارکنان.
ذخایر مطالبات مشکوکالوصول: در صورتی که شرایط مشخصی از جمله احتمال غالب لاوصولبودن طلب و ثبت در حسابها رعایت شده باشد.
زیانهای ناشی از فعالیتهای مالی: شامل زیان تسعیر ارز و ضایعات متعارف تولید.
حقالزحمهها: شامل هزینههایی مانند حقالعمل، حقالمشاوره، خدمات حسابرسی، طراحی سیستمها، و خدمات مالی مرتبط با فعالیت موسسه.
مخارج تعمیر و نگهداری: شامل تعمیر ماشینآلات و هزینههای مرتبط با حفظ و نگهداری اموال موسسه.
سایر هزینهها: شامل مواردی مانند هزینه حمل و نقل، پذیرایی، ایاب و ذهاب، و خرید ملزومات اداری.
تبصرهها:
هزینههای مرتبط با تحصیل درآمد موسسه که در این ماده پیشبینی نشدهاند، به شرط تصویب سازمان امور مالیاتی و وزیر اقتصاد، قابلقبول خواهند بود.
در موسسات غیرحقوقی، حقوق و مزایای صاحب موسسه و افراد تحت تکفل او (بهجز هزینه سفر و فوقالعاده مرتبط با شغل) جزو هزینههای قابلقبول محسوب نمیشود.
ذخایر مربوط به شرکتهای تعاونی نیز در چارچوب مقررات مربوطه بهعنوان هزینه قابلقبول پذیرفته میشوند.
نتیجهگیری:
ماده ۱۴۸ چارچوب جامعی برای تعیین هزینههای قابلقبول مالیاتی موسسات ارائه میدهد و به ایجاد شفافیت در فرآیندهای مالیاتی کمک میکند. این ماده با شناسایی انواع هزینهها، از جمله هزینههای عملیاتی، استخدامی، و رفاهی، به موسسات امکان میدهد هزینههای واقعی خود را در محاسبات مالیاتی منظور کنند.
