راوی حساب
راوینکس
راوی‌حساب
پرش به محتوای اصلی
قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392
بخش سوم اعاده دادرسی (از ماده 98 تا ماده 106)

اعاده دادرسی (از ماده 98 تا ماده 106)

ماده ۹۸

ماده 98 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 98 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 98 در مورد احکام قطعی به جهات ذیل می توان دادخواست اعاده دادرسی تقدیم نمود:

الف حکم، خارج از موضوع شکایت صادر شده باشد.

ب حکم به میزان بیشتر از خواسته صادر شده باشد.

پ در مفاد حکم، تضاد وجود داشته باشد.

ت حکم صادر شده با حکم دیگری درخصوص همان دعوی و اصحاب آن، که قبلا توسط همان شعبه یا شعبه دیگر صادر شده است متعارض بوده بدون آن که سبب قانونی موجب این تعارض باشد.

ث حکم، مستند به اسنادی باشد که پس از صدور، جعلی بودن و یا عدم اعتبار آنها به موجب حکم مراجع صالح قانونی ثابت شده باشد.

ج پس از صدور حکم، اسناد و دلایلی به دست آید که دلیل حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی باشد و ثابت شود اسناد و دلایل یادشده در جریان دادرسی در اختیار وی نبوده است.

ماده ۹۹

ماده 99 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 99 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 99 مهلت تقدیم دادخواست اعاده دادرسی به شرح زیر است:

1 در مورد بندهای «الف» تا «پ» ماده (98) این قانون، بیست روز از تاریخ ابلاغ رأی شعبه

2 در خصوص بندهای «ت» تا «ج» ماده (98) این قانون، بیست روز از زمان حصول سبب اعاده دادرسی

ماده ۱۰۰

ماده 100 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 100 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 100 دادخواست اعاده دادرسی با رعایت مواد مربوط به دادخواست مندرج در این قانون با ذکر جهتی که موجب اعاده دادرسی شده است، به شعبه صادرکننده رأی تقدیم می شود.

ماده ۱۰۱

ماده 101 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 101 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 101 هزینه دادخواست اعاده دادرسی برابر هزینه تقدیم دادخواست به شعب تجدیدنظر دیوان است.

ماده ۱۰۲

ماده 102 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 102 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 102 رسیدگی به دادخواست اعاده دادرسی در صلاحیت شعبه صادرکننده حکم قطعی است. شعبه مذکور در ابتداء در مورد قبول یا رد این دادخواست قرار لازم را صادر می نماید و در صورت قبول دادخواست مبادرت به رسیدگی ماهوی می کند.

ماده ۱۰۳

ماده 103 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 103 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 103 (اصلاحی 10ˏ02ˏ1402) شعبه رسیدگی کننده به موارد موضوع مواد (74)، (75) یا (98) این قانون، مکلف است در صورت احراز ضرورت، دستور توقف اجرای حکم مورد رسیدگی را صادر کند.

ماده ۱۰۴

ماده 104 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 104 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 104 هرگاه شعبه دادخواست اعاده دادرسی را وارد تشخیص دهد، حکم مورد تقاضای اعاده دادرسی را نقض و حکم مقتضی صادر می نماید. در صورتی که دادخواست اعاده دادرسی راجع به قسمتی از حکم باشد، فقط همان قسمت نقض یا اصلاح می گردد. چنانچه جهت دادخواست اعاده دادرسی، مغایرت دو حکم باشد، شعبه رسیدگی کننده پس از قبول اعاده دادرسی، حکم دوم را نقض می نماید و حکم اول به قوت خود باقی می ماند.

ماده ۱۰۵

ماده 105 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 105 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 105 حکمی که پس از اعاده دادرسی صادر می گردد، قابل اعاده دادرسی مجدد از همان جهت نیست.

ماده ۱۰۶

ماده 106 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 106 قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲

ماده 106 در اعاده دادرسی به هیچ عنوان شخص دیگری غیر از طرفین دعوی، وکیل یا قائم مقام و یا نماینده قانونی آنان، نمی تواند وارد دعوی شود.